Ernest Skalski: Szkoda

2017-01-06.

Zacznijmy od sprawy lżejszej wagi, sylwestrowej eskapady Ryszarda Petru. 

Kogo, poza panią Petru, będzie to obchodziło za dwa trzy miesiące?  Już po kilku dniach skandal nie był zbyt bulwersujący. Wizerunkowo, owszem, obciąża, ale nie była to ucieczka z  Reduty Ordona, w momencie gdy wdzierały się na nią wojska Paskiewicza. O wiele gorszą rzeczą, którą zrobił szef Nowoczesnej była nieudana próba dogadywania się z PiS, bez udziału Platformy, z którą się okupuje Sejm w tej samej sprawie.

Kijowski. Wczoraj, w czwartek, moja reakcja: tragicznie! Dzisiaj: fatalnie. I wydaje mi się, że tak samo będę myślał za dwa-trzy miesiące. Ale to dziś mi się tak wydaje…

W tej sprawie trzeba odróżnić delikt od skutków. Czasem jeden nieostrożny ruch powoduje straszną w skutkach lawinę. Mateusz Kijowski nikogo nie zabił, nie pobił. Niczego nie zawłaszczył, nie ukradł. Pobrał umiarkowaną sumę — nie 90 tysięcy: spółka to także koszty — którą ruch powinien mu był jakoś zapewnić, żeby mógł funkcjonować. Ale istotna jest przede wszystkim żenująca materia, jakiej sprawa dotyczy. Pieniądze.

Gdyby pan Mateusz wpadł w szał i pobił któregoś ze swych oponentów, czy choćby zwymyślał „słowami powszechnie uważanymi za obraźliwe”, mógłby liczyć na zrozumienie, przeprosiwszy i otrzymawszy przebaczenie. Zapanowałaby miła atmosfera, na zasadzie „kochajmy się!” i wszyscy byliby dobrego zdania o sobie. Taką mamy poszlachecką obyczajowość.

Gdyby to było w Ameryce, to Kijowski mógłby na samym wstępie powiedzieć: ”OK, chłopcy. Będę to robił, ale sami rozumiecie…”. Chyba by nawet nie musiał tego mówić, bo tam wszyscy są przyzwyczajeni do tworzenia komitetów i wiedzą, że jak jest cel, to muszą być środki. „Czy poparłeś to swymi pieniędzmi?” — to podstawowe pytanie. U nas to jednak krępujące. Więc zapewne MK wpadł na pomysł, że jeszcze zrobi coś pożytecznego dla KOD i zarobi już za coś innego niż leadership. Parę osób musiało o tym wiedzieć, bo pieniędzy nie podawano sobie pod stołem; faktury, przelewy, księgowość. Ale było to pewnie krępująca materia i dla nich, więc po co nagłaśniać?

Powtarzamy sobie prawdy o transparentności w życiu publicznym, a o „żonie Cezara”  mówią ludzie nie mający pojęcia, o co to z nią chodziło. Ale jak co do czego, to nie udaje się odróżnić tego co prywatne od tego co publiczne. „Cesarzowi co cesarskie” też się powtarza bez zrozumienia.

Tak więc postępowanie, które w warstwie materialnej można by uznać za nieporozumienie z cechami konfliktu interesów o niewielkim wymiarze, staje się autentycznym  szokiem. Nie tylko dlatego, że materia jest dla nas jakaś wstydliwa.

Powtarzamy sobie, my — opozycja, że tamci, PiS, sekta smoleńska, prawdziwi Polacy, kierują się emocjami. My zaś podchodzimy racjonalnie do rzeczywistości. To prawda, ale daleko nie cała. U nas też kipi, choć może nie aż tak bardzo. Każdym kieruje i racja i emocja. W rożnych proporcjach i różnie w różnych okolicznościach.

Charakter podstawowego konfliktu w Polsce podgrzewa atmosferę, „a jeszcze palacz węgiel w nią sypie”. Stąd podświadome próby skaryfikacji RUCHU, co siłą rzeczy, ogarnia jakoś lidera, choć się do tego nie chcemy przyznawać. A tu lider, akurat, nie ma cech wodzowskich. Nie ma też doświadczenia ni nawyków postępowania w działalności publicznej. Nie szykował się do niej,  nie  terminował w niej. Jeden rutynowy ruch informatyka — dyskutanta postawił go na czele masowego ruchu, uczynił zeń postać kultową, najważniejszą dla opozycyjnego społeczeństwa i najgroźniejszym przeciwnikiem dla władzy.

W sprawie swojego wynagrodzenia popełnił fatalny błąd. Reaguje nań nieumiejętnie.  Jest wypracowana technika damage control, której nie zastosował. A zmierzyć się teraz musi z przeciwnościami, w śród których działania władzy są najmniejszym problemem. Raczej mu pomagają.

Petru zaszkodził swojej drużynie, lecz ona — zapewne wściekła nań —  stoi za nim murem. Ci ludzie wiedzą, że razem walczą o wspólny nadrzędny cel. W szatni możemy sobie nakłaść po pyskach, lecz na boisku gramy na tego, który prowadzi atak na bramkę. We władzach KOD natomiast mamy tych, którzy wiedzą lepiej. Może naprawdę wiedzą lepiej. Może naprawdę bardziej się nadają na lidera ruchu. Ale mieli pecha. Może akurat nie przeczytali w Studi Opinii artykułu Krzysztofa Łozińskiego, który wpadł na pomysł zrobienia czegoś takiego. A może nawet przeczytali, lecz im nie przyszło do głowy, żeby coś z tym zrobić. A Mateuszowi przyszło. I nagle powstał ogromny ruch, bo widać akurat trafił na kolosalne społeczne zapotrzebowanie. Spiritus flat ubi vult. 

Ruch ten ma  nie tylko członków i zwolenników. Ma też wyznawców. Może nie aż tak gorliwych w wierze jak ci z PiS, którzy nie widzą belki w oku swojego guru. Można, okazuje się, być wyznawcą demokratycznym, wymagającym. Taki advocatus diaboli, który nie traktuje swego zadania pro forma.  Stąd atak histerii na forach. Pani Paulinie Młynarskiej się nie dziwuję. A Władysław Frasyniuk zaskoczył mnie. Jego krytyka była surowa i rzeczowa, ale to plucie w oczy mógłby sobie darować. Nie przystaje do jego postaci i chyba zda sobie z tego sprawę.

Emocje mają  to do siebie, że albo się w ludziach zapiekają, albo gasną po jakimś czasie, ustępując refleksji. Tak czy inaczej — za dwa miesiące suma emocji będzie mniejsza i przyda się spokojniejsza refleksja. KOD to nie Kijowski, ale wciąż największa wartość społeczeństwa obywateli. Nie trafiłem na głosy, żeby zeń zrezygnować, choć niewątpliwe ruch ponosi znaczną stratę wizerunkową. A dla opozycji wizerunek jest sprawą podstawową.

Mateusz Kijowski poniósł — czy zadał sobie — wielką szkodę wizerunkową. Nie jest to jednak czyn przekreślający wszystko. Za te dwa miesiące można będzie w miarę spokojnie zważyć, czy kalkuluje się dać ruchowi i jemu szansę. Przy czym nie wolno popełnić błędu z zeszłorocznych wyborów. Nie podoba się nam — odrzucamy!

Trzeba będzie się zastanowić co w zamian.

Waga ma dwie szale, nie jedną.

Ernest Skalski 

VN:F [1.9.22_1171]
Oceń artykuł
Rating: 7.9/10 (33 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +39 (from 45 votes)
Ernest Skalski: Szkoda, 7.9 out of 10 based on 33 ratings

65 komentarzy

  1. Obirek 2017-01-06
  2. kolarz 2017-01-06
  3. nocman 2017-01-06
  4. Stary outsider 2017-01-06
    • SAWA 2017-01-06
  5. narciarz2 2017-01-06
  6. PIRS 2017-01-06
  7. narciarz2 2017-01-06
    • nocman 2017-01-06
  8. SAWA 2017-01-06
  9. koraszewski 2017-01-06
    • IzabelaToczek 2017-01-07
  10. slawek 2017-01-06
  11. Stary outsider 2017-01-06
    • slawek 2017-01-06
  12. Ernest Skalski 2017-01-06
    • slawek 2017-01-06
      • Stefankubow 2017-01-07
  13. hazelhard 2017-01-06
    • SAWA 2017-01-06
      • hazelhard 2017-01-07
      • Stefankubow 2017-01-07
    • slawek 2017-01-07
      • hazelhard 2017-01-07
        • j.Luk 2017-01-07
        • slawek 2017-01-07
  14. jmp eip 2017-01-06
    • j.Luk 2017-01-06
    • slawek 2017-01-06
  15. PK 2017-01-06
    • A. Goryński 2017-01-09
  16. Pat 2017-01-06
  17. jmp eip 2017-01-07
    • BM 2017-01-07
      • jmp eip 2017-01-08
        • BM 2017-01-08
  18. narciarz2 2017-01-07
  19. Rogalla von Bieberstein 2017-01-07
  20. PIRS 2017-01-07
    • PK 2017-01-07
  21. IzabelaToczek 2017-01-07
    • Pat 2017-01-09
  22. Pat 2017-01-07
    • PK 2017-01-07
      • j.Luk 2017-01-08
        • PK 2017-01-08
        • j.Luk 2017-01-08
        • PK 2017-01-08
        • Pat 2017-01-08
  23. Rogalla von Bieberstein 2017-01-07
  24. narciarz2 2017-01-07
  25. PIRS 2017-01-07
  26. slawek 2017-01-08
  27. Magog 2017-01-08
  28. Pat 2017-01-08
    • PK 2017-01-08
      • Pat 2017-01-08
    • slawek 2017-01-08
  29. PIRS 2017-01-08
    • Pat 2017-01-08
    • BM 2017-01-08
      • jmp eip 2017-01-08
  30. Stary outsider 2017-01-08
  31. wejszyc 2017-01-09
  32. Emerytka 2017-01-10