Ernest Skalski: Pat

2014-03-30_21-10_Taganrog – Mapy Google2014-03-30.

Nie jest to może dzisiaj istotne, ale irytuje mnie mówienie o „kaprysie Chruszczowa” jakim miało być przekazanie Krymu przez Rosyjską Socjalistyczną Federacyjną Republikę Radziecką Ukraińskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej w roku 1954, w charakterze prezentu z okazji 300-lecia Rady Perejasławskiej, która oddała lewobrzeżną, hetmańską Ukrainę hetmana Bohdana Chmielnickiego pod władzę cara Rosji Aleksieja I. Ten „prezent” był raczej pretekstem dla posunięcia natury administracyjnej.

Półwysep bez wody, prądu, gazu był – i jest nadal – uzależniony od terenu Ukrainy, zarządzanego przez Kijów. Przez Ukrainę przechodzi z centralnej Rosji bezpośredni szlak komunikacyjny; kolejowy i drogowy, na Krym. I nie był to dar, ale wymiana. W zamian za Krym Rosja dostała od Ukrainy miasto i port Taganrog nad Morzem Azowskim i żyzne obszary o powierzchni takiej jak półwysep. Mieszkało tam wówczas 1,2 mln. Ukraińców. Decyzja ta znajduje się w protokole nr. 49 Prezydium KC KPZR, z dnia 25 stycznia 1954 roku. Wypadałoby teraz oddać to, panie prezydencie Putin, Ukrainie, odbierając jej Krym i nie mówić, że Rosja została sześćdziesiąt lat temu okradziona.

I niezupełnie była to decyzja Nikity Chruszczowa. Był on Pierwszym Sekretarzem KPZR, lecz wówczas co najmniej równorzędną pozycję we władzy zajmował jeszcze Georgij Malenkow, premier, który swoją funkcję też przejął po Stalinie, zmarłym niecały rok wcześniej – 5 marca 1953, zaś datę 19 lutego 1954 roku nosi dekret (?) „ukaz”, podpisany przez Przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, Klimenta Woroszyłowa. Ten to faktycznie był figurantem, opromienionym sławą wojny domowej.

[box title=”UWAGA” border_width=”2″ border_color=”#dd3333″ border_style=”solid” align=”center”]Tekst podzielony na strony, numery stron poniżej są aktywnymi odnośnikami.[/box][border width=”2″ color=”#dd3333″]  [/border]

Byłem wówczas studentem historii Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego i doskonale pamiętam gigantyczny jubel zrobiony z okazji rocznicy, a z racji studiów wiedziałem więcej o tym zjednoczeniu sprzed trzystu lat niż podawano w masowych oficjałkach. Był to ze strony ukraińskiej akt rozpaczy, a nie spełnienie odwiecznych marzeń o ruskiej jedności, jak mówiono w roku 1954. Wybijano przekazanie Krymu, ale nie jego zamianę na Taganrog. Nie było już Stalina i Berii, więc w prywatnych rozmowach wyrażano czasami zdziwienie z powodu tej operacji.

Print Friendly, PDF & Email

32 komentarze

  1. adam furtak 2014-03-31
  2. andrzej Pokonos 2014-03-31
  3. bisnetus 2014-03-31
  4. Magog 2014-03-31
  5. Marian. 2014-03-31
  6. edwarddana 2014-03-31
  7. edwarddana 2014-03-31
  8. Skalski 2014-03-31
  9. edwarddana 2014-03-31
  10. J. Łupan 2014-03-31
  11. edwarddana 2014-03-31
  12. J. Łupan 2014-03-31
  13. pawel 2014-03-31
  14. edwarddana 2014-03-31
  15. Marian. 2014-03-31
  16. pawel 2014-03-31
  17. Marian. 2014-03-31
  18. pawel 2014-03-31
    • Marian. 2014-03-31
      • Marian. 2014-03-31
  19. pawel 2014-03-31
  20. pawel 2014-04-01
  21. Aleksy 2014-04-01
  22. Marian. 2014-04-03
  23. pawel 2014-04-04
    • Marian. 2014-04-05
  24. Maciejewski 2014-04-05
  25. edwarddana 2014-04-06
  26. Maciej Maciejewski 2014-04-06
  27. edwarddana 2014-04-07
  28. Maciej Maciejewski 2014-04-07
WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com