23.01.2022
1. Pani Tekla Juniewicz z Gliwic ma 115 lat – pisze tvn24.pl i publikuje fotografię jubilatki. Przedstawia kobietę elegancko ubraną, brązowa, zwiewna bluzka z broszką, perłowy szal, ładnie ufryzowane włosy…
Z ubraniami to jest tak, P.T. Czytelniku, że ludzie ubierają się, by spodobać się rówieśnikom. Pogoń za modą kończy się około 25 roku życia, w najbardziej zatwardziałych przypadkach – dojeżdża do czterdziestki. Potem następuje wycofanie do klasyki. Ale nie tej bieżącej: tej „z naszych czasów”. Istotne jest to, żeby nie wyjść na idiotę/kę przed rówieśnikami. Co o naszym stroju pomyśli młodzież bądź też – jakżeż przecież niemodni! – staruszkowie, zaczynamy mieć głęboko w nosie.
D.O., z natury hippie, a nie hipster, poszedł w „smart elegant” i „elegant leisure”, a kiedy się rozgląda, widzi, że jego rówieśnicy zrobili to samo. Taki strój ma dodatkową zaletę, że pomaga ukryć coraz jaskrawsze imperfekcje nieposłusznego ciała, które coraz trudniej przychodzi rozpoznać jako własne.
Z tym że… Kiedy ktoś ma szczęście – lub nieszczęście – zależy od punktu widzenia – żyć ponadprzeciętnie długo, zostaje bez rówieśników.
Nie ma więc komu oceniać, mimochodem aprobować stroju starca/uszki, rozpoznawać w ich stroju swoje czasy, klimaty, swoje kody estetyczne. Pani Tekla jest tego przykładem: gdyby jej zdjęcie zostało zrobione w 1922 roku, nikt nie mrugnąłby okiem.
Inna sprawa to kwestia: dlaczego staruszkowie dbają o swój wygląd?
Teorie, że ubiór jest zawsze rodzajem wabika erotycznego (wyłączając zakonnice i niezwykle do nich podobne niewolnice afgańskich talibów) staruszkowie obalają, ponieważ już dawno zeszli z rynku erotycznego.
D.O. nie zna odpowiedzi na to pytanie i liczy, że go P.T. Czytelnicy oświecą.
2. D.O. kilkakrotnie już powtarzał swoją sentencję: „wojny rodzą się w chorych głowach i wychodzą na świat przez usta”. Ale odnosił ją dotąd tylko do konfliktów zbrojnych – wewnętrznych lub międzypaństwowych. Ale teraz obserwuje z rozpaczą, jak rozlatuje się małżeństwo jego Przyjaciół. Po półwieczu znajomości, po 45 latach małżeństwa. D.O. kocha oboje i bezsilnie obserwuje, jak słowa i kontekstualne gesty niszczą związek dwojga bratnich dusz. Każde kolejne dewastuje gmach, wspólnie budowany przez tyle dziesięcioleci, przez wspólne wychowywanie dzieci, wnuków, tuziny wspólnych świąt, jubileuszów, imienin, wspólnych tragedii po śmierciach najbliższych, wspólne przeżycia artystyczne i estetyczne… Każde kolejne słowo obraca w ruinę miasto, złożone z takich, wspólnie wzniesionych budowli.
D.O. snuł jeremiady na temat utraty przez słowa ich mocy sprawczej.
Ale nie: moc sprawcza słów destrukcji jest potężna, za jedną bombą idzie kolejna, aż dywanowe bombardowanie słowami nie pozostawi kamienia na kamieniu, jak w Dreźnie, jak w Warszawie, jak w Aleppo.
Trzeba uważać na słowa, starać się je okiełznać, te najgroźniejsze ukryć gdzieś głęboko w szczelnie zamkniętych, strzeżonych arsenałach.
3. Za prasą pakistańską CNN donosi (https://edition.cnn.com/…/pakistani-murder…/index.html) o pewnym, dość wyjątkowym mordercy.
W 2018 r. 35-letni Sajed Naim Szah został skazany na dożywocie – 25 lat w Pakistanie –za zastrzelenie innego mężczyzny, z którym miał osobisty spór. Lata spędzone w celi, plus ulga za osiągnięcia w nauce, dobre zachowanie i oddawanie krwi – w sumie zostało mu jeszcze 6 lat odsiadki.
Rzecz w tym, że w więzieniu pan Sajed zaczął się uczyć. Uczyć tak dobrze, że zdał egzamin maturalny jako najlepszy w kraju uczeń eksternistyczny i zdobył państwowe stypendium na studia.
Żeby formalnie podjąć stypendium, pan Szah musi jednak zdać egzamin wstępny.
Przemawiając w klasie na terenie więzienia, Szah powiedział, że jako dziecko lubił szkołę, ale jego rodziny nie było stać na kontynuowanie edukacji. W więzieniu motywowali go starsi więźniowie, którzy również uczęszczali na zajęcia, i pomagali mu przygotować się do egzaminów. Teraz ma nadzieję, że prezydent daruje mu resztę kary, by umożliwić studia, bo w tym więzieniu, zbudowanym przez Brytyjczyków w 1899 dla 2400 osób, przebywa ich średnio 6000.
4. Za mediami rosyjskimi CNN donosi (https://edition.cnn.com/…/russia-girl-dog…/index.html) o dziewczynce z wyspy Sachalin na południowy zachód chód od Kamczatki, która po wyjściu ze szkoły wpadła w straszną burzę śnieżną. Rodzina i wolontariusze szukali jej całą noc – bezskutecznie. Stracili nadzieję na odnalezienie jej żywej, bo temperatury były doprawdy niskie. Znaleziono ją jednak następnego ranka w psiej budzie. Przeżyła, bo ciepło zapewnił jej pies, do którego przytulała się całą noc.
Przytulanie ma ogromna moc, dowiadujesz się tego dopiero, kiedy dzieci dorosną, a wnuków jeszcze nie ma na świecie.
5. Nieco ponad rok temu D.O. informował o pewnych wątpliwościach, związanych ze znalezieniem pod choinką samobieżnego odkurzacza: Żona D.O. nazwała go „Azorkiem” i zaczęła do niego przemawiać, mówiąc np. „No, Azorek, chodź do tatusia”, mając na myśli D.O.
Kiedy wejdziesz między wrony… D.O. też do Azorka przemawia, chociaż przeważnie po to, żeby go obsztorcować, że mu się plącze pod nogami albo że bez sensu pakuje się w najwęższe miejsce pod stołem w rogu pokoju i utyka tam na długie kwadranse.
Ale przynajmniej Azorek D.O. nie ucieka z domu, w przeciwieństwie do tego, który uciekł z hotelu w Orchard Park w Cambridge https://www.bbc.com/news/uk-england-cambridgeshire-60084347.
Nie zatrzymał się przed drzwiami hotelu, drapnął na zewnątrz i przez cały następny dzień był na wolności. Życzliwi Oxfordianie w mediach społecznościowych radzili personelowi hotelowego, żeby się nie martwił, nie tracił nadziei, bo wiadomo, że odkurzacze kochają podróże, a „nie mają naturalnych wrogów” w naturze.
6. Jakiś czas temu D.O. pisał o karnawale, a tu karnawałów nie będzie. Przynajmniej tych w Rio de Janeiro i São Paulo. Przynajmniej w lutym. Z powodu omicrona władze stanowe przełożyły defilady szkół samby na kwiecień, na święto Tiradentes ku czci bohatera narodowego kraju, Joaquima Jose da Silvy Xaviera.
7. Qatar Airways anulował kontrakt z Airbusem wart 6,3 miliarda dolarów z powodu …farby (https://www.aljazeera.com/…/airbus-cancels-6bn-contract…). Linia lotnicza skarżyła się, że farba na niedawno dostarczonych Airbusach A350 pęka i łuszczy się, odsłaniając miedziane siatki używane do izolacji samolotu przed uderzeniem pioruna i domaga się 600 mln $ odszkodowania, ponieważ – twierdzi – musiała uziemić 21 z 53 odrzutowców A350 z powodu zagrożenia dla bezpieczeństwa lotów. Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego UE twierdzi, że żadnego zagrożenia nie ma, a Qatar Airlines usiłuje wyłudzić pieniądze za samoloty, które tak czy owak stoją w związku z drastycznym ograniczeniem liczby pasażerów, spowodowanym pandemią.
D.O. na bezpieczeństwie się nie zna, ale zdjęcia łuszczącego się lakieru istotnie, nie wzbudzają huraganu zaufania do technologii, stosowanej przez Airbusa do malowania swoich samolotów.
8. À propos lotnictwa: media (np. https://www.corriere.it/…/aerei-rifiuta-indossare…) pisały parę dni temu o zawróceniu z połowy Atlantyku lotu z Miami do Londynu, ponieważ jedna z pasażerek nie chciała włożyć maseczki.
„Jerusalem Post” (https://www.jpost.com/israel-news/article-694192) pisze z kolei o zawróceniu lotu z Nowego Jorku do Tel Avivu, ponieważ izraelscy pasażerowie na krzywy ryj wdarli się do klasy biznes, do której nie mieli prawa, ponieważ zapłacili za ekonomiczną. Kiedy stewardessa po półtorej godzinie lotu zwróciła im uwagę, żeby wrócili, gdzie przynależą, wszczęli powstanie godne Machabeuszy.
Z dostępnych Federalnej Administracji Lotnictwa (FAA) danych wynika, że w samej Anglii pasażerowie prowokują incydenty na pokładzie 16 razy dziennie. W 2020 r. odnotowano 5981 niesfornych pasażerów. 4290 z nich to „incydenty związane z maseczkami”. W tym roku, w ciągu zaledwie 21 dni 2021 r., stewardesy były już świadkami 151 takich epizodów, z których 90 było związanych z maseczkami.
9. Arcyrywal Angeli Merkel Friedrich Merz został nowym przewodniczącym CDU. Wirtualny kongres niemieckich konserwatystów głosował na niego przytłaczającą większością 94,62% głosów. W przemówieniu do delegatów Merz przypomniał „ciężką porażkę partii w wyborach” z 2021 r. i obiecał „mocny sygnał odnowy”. Ale dodał też, że podziały kampanii wyborczej nie mogą się powtarzać i że „nie możemy się łudzić”, że powrót do rządów „może być długą drogą”.
Ale większość mediów zwraca uwagę na ostry atak na socjaldemokratycznego kanclerza Scholza, za sposób radzenia sobie z pandemią i słabość, demonstrowaną na każdym kroku: „Wygłaszał pan mowę rządową przez prawie półtorej godziny, a w niej nie pojawiły się słowa Bundeswehra, obrona sojuszu, obrona kraju. Do tej pory nie był pan w Waszyngtonie ani w Moskwie. Wszyscy pańscy poprzednicy, panie kanclerzu, wykazaliby się przywództwem w tej sytuacji, podjęliby inicjatywę, prowadziliby dialog międzynarodowy”.
W necie, wśród zwolenników CDU pojawiło się mnóstwo przychylnych komentarzy.
10. Kiedy został wybrany, „Bild” napisał wielkimi literami na pierwszej stronie: „Wir sind Papst” – „Jesteśmy papieżem”.
Dziś „Bild” tak już nie pisze, dziś pisze: „Czy pierwsi duchowni pójdą do więzienia” (https://www.bild.de/…/das-benedikt-beben-wandern-jetzt…). To oczywiście po raporcie dotyczącym nadużyć seksualnych na nieletnich w diecezji monachijskiej. Jak D.O. pisał, raport poważnie obciąża b. papieża Benedykta, dowodząc, że nie zareagował na co najmniej cztery przypadki obrzydliwości, jakich dopuszczali się podlegli mu w monachijskiej diecezji księża. W domyśle raport oskarża także Josepha Ratzingera o kłamstwo: kilkakrotnie zaprzeczał, jakoby wiedział o zbrodniczej działalności owych księży. Raport określa te zeznania delikatnie, jako „nieprzekonujące”, a w prasie pojawiają się świadectwa ludzi, twierdzących, że wyraźnie ówczesnemu metropolicie mówili o pedofilach. Podczas prezentacji raportu, odczytano fragment oświadczenia Ratzingera, który mocno wzburzył opinię publiczną: b. papież tłumaczy, że jednego z księży „nie przedstawiono jako pedofila, lecz, jako ekshibicjonistę, który obnażał się przed nastoletnimi dziewczynkami, wykonując ruchy masturbacyjne”. W domyśle: „i z powodu takiego drobiazgu go nie zadenuncjowałem”.
„Bild” pisze, że biskupi niemieccy rozważają „wariant chilijski”, to jest swoją zbiorową dymisję; niektórzy sądzą, że to jedyny sposób wyjścia z kryzysu, w jakim pogrążyła się hierarchia katolicka.
Na szczęście polska hierarchia jest śnieżnobiała, jak aniołki i nie musi przeprowadzać żadnej ekspiacji własnych błędów.
11. „Bild” to „Bild”, brukowiec, choć jak na brukowiec znakomicie robiony. Ale największy portal katolicki w Niemczech, „Katolisch.de” (https://www.katholisch.de/…/32825-baetzing-kritisiert…) jest jeszcze bardziej radykalny od „Bilda”: Przewodniczący Konferencji Episkopatu Georg Bätzing komentując monachijski raport o nadużyciach seksualnych, krytykuje Benedykta XVI, mówiąc „Czas na prawdę”.
W piątek wieczorem powiedział do uczestników nabożeństwa w Trewirze: „Ta sytuacja ogromnie ciąży na wielu z was. Kryzys już dawno nas dosięgnął. Wielu mi mówi: ‘Muszę usprawiedliwiać się przed moją rodziną, moim kręgiem przyjaciół, moim kręgiem krewnych, że nadal należę do tego klubu”.
Bätzing mówił o „katastrofalnym zachowaniu” i wyraźnie wspomniał w tym kontekście o Benedykcie XVI. „To było wystarczająco długo ukrywane, teraz nadszedł czas prawdy”. Bo tylko prawda przyniesie wolność, uwolni wizję Jezusa, a być może także zbuduje nowe zaufanie do Kościoła”.
Kiedy jakiś przewodniczący konferencji polskich biskupów ośmieli się skrytykować JPII?
12. Kurdowie, największy naród pozbawiony własnej państwowości, rozebrany przez cztery państwa, mają ciężkie życie, pełne zmagań, wśród których wykazują się pozazdroszczenia godną dojrzałością. Na Kurdów poluje Zbrodniczy Sułtan Erdogan, zarówno na terenie Turcji, jak i bezczelnie najeżdżanego Iraku oraz okupowanego kurdyjskiego regionu Afrin w Północno-Zachodniej Syrii. Oprócz ratowania sobie życia przed drugą co do siły ognia armią NATO – armią turecką – musi walczyć z fanatycznymi terrorystami z tzw. Państwa Islamskiego. Jak donosi „Franceinfo” za AFP (https://www.francetvinfo.fr/…/syrie-plus-de-70-morts-en…), terroryści przypuścili atak na więzienie w Radżawie (syryjskim Kurdystanie na pn-wschodzie kraju), gdzie przetrzymywanych jest 3500 dowódców „Państwa Islamskiego”. Jedyną siłą, gotową bronić więzienia i nie dopuścić do uwolnienia najgroźniejszych bossów P.I. byli Kurdowie. Sobota była trzecim dniem batalii, w wyniku której zginęło co najmniej 60 osób; 28 członków kurdyjskich sił bezpieczeństwa, 5 cywilów i 56 terrorystów.
13. Z cyklu: wiadomości użyteczne. Instrukcję jak przewieźć wąskimi uliczkami Neapolu spore, szklane drzwi, P.T. Czytelnicy odnajdą tu: https://video.repubblica.it/…/trasport…/406308/407018…
D.O. może tylko powiedzieć: phi! D.O. był w Wietnamie i nie takie transporty widział!
Po resztę newsów D.O. odsyła P.T. Czytelników pod zdjęcia poniżej.
Tymczasem wywiad brytyjski ogłąsza światu: „mamy informację, że MOskwa chce zainstalować w Kijowie rząd prorosyjski” (https://www.bbc.com/news/uk-60095459)
Według EUvsDisinfo, zespołu Unii Europejskiej specjalizującego się w zwalczaniu rosyjskich kłamstw na temat Europy, rosyjska machina propagandowa fałszywie przedstawia, a nawet wymyśla informacje z końca 2021 r., aby uzasadnić lub zamaskować ruch wojsk na granicy z Ukrainą. Według ich analiz zarówno sam rząd Władimira Putina, jak i bliskie Kremlowi media skonstruowały alternatywną wobec wydarzeń narrację, w której obwiniają Kijów i NATO o koncentrację rosyjskich żołnierzy u bram sąsiedniego kraju.
Prokremlowskie media opublikowały dziesiątki raportów broniących idei, że Rosja zmobilizowała swoich żołnierzy do przygotowania się przed „nadchodzącym atakiem ukraińskim”, piszą o dominacji Ukrainy przez „neo-nazistów” wyszkolonych przez mocarstwa Zachodu. Przykładem tego typu przekazu jest ostrzeżenie kilku prorosyjskich mediów, że NATO zamierza rozmieścić bazy wojskowe na Ukrainie w celu inwazji na Rosję, a nawet, że na miejscu przebywa już 10 tys. żołnierzy Sojuszu Atlantyckiego, które opublikowano bez dowodów w rt.com 20 grudnia ubiegłego roku. „Ostrzeżenie, że Ukraina szykuje agresję, jest bardzo częstą narracją” w rosyjskiej dezinformacji, aby móc obwiniać Zachód za eskalację napięcia w Europie Wschodniej, mówi unijny szwadron przeciw dezinformacji.
Istnieją jednak inne rodzaje wiadomości, które mogą być sprzeczne z tą narracją. Niektóre media z orbity Kremla podały, że prasa europejska oskarżyła Moskwę o fałszywą agresję na Ukrainę w celu usprawiedliwienia sprzedaży broni do Kijowa. Albo że prorosyjska ludność ukraińskiego regionu Donbasu była zagrożona, co zmusiło do rozmieszczenia tam rosyjskich żołnierzy.
Te pozorne niespójności są jednak częścią strategii dezinformacyjnej, w której głównym przesłaniem jest sianie zamieszania.
Jacek Pałasiński
