27.05.2023, trwa rosyjska agresja na Ukrainę.

„Status Quo”

W ciągu ostatnich dwudziestu czterech godzin obie strony stoczyły serię starć na trzech odcinkach frontu w Donbasie i choć walki te nie przyniosły poważnych zmian w przebiegu linii frontu warto zwrócić uwagę na kilka szczegółów.

A) Siwiersk i Kreminna

Informowałem Państwa o akcji rosyjskiego BARS-u nad brzegami Dońca Siewierskiego, skutkującej oskrzydleniem broniącej miejscowości i przyległości ukraińskiej 81 Brygady Desantowej. Od wczoraj Rosjanie nie byli już w stanie osiągnąć tutaj niczego więcej, a ukraińscy spadochroniarze zostali wsparci przez pododdziały 14 Brygady Gwardii Narodowej, której część była w rezerwie, część zaś obsadzała pozycje na południe od 81 Brygady w kierunku Spirnego. Także 31 Brygada Gwardii Narodowej odpowiedzialna za przylegający do rzeki odcinek zalesionego i podmokłego frontu została wsparta – tutaj w roli głównej wystąpiły elementy 115 Brygady Obrony Terytorialnej. Główne siły wspomnianej 14 Brygady Gwardii Narodowej stoczyły wczoraj pomyślny bój z rosyjską grupą bojową usiłującą atakować Wierchnokamianskie i oczyścić z rosyjskiej piechoty bezpośrednie przedpola tej miejscowości.

B) Bachmut

Kolejny dzień toczono zaciętą walkę o Chromowe – i tym razem bez sukcesu dla Rosjan, gdyż obrońcy twardo utrzymują zachodnią część miejscowości. Jak przypuszczam, Rosjanie usiłowali wykorzystać moment ukraińskiego przegrupowania mającego na celu zluzowanie obsady umocnień w Chromowym, ale nie udało im się zaskoczyć Ukraińców i atak na Chromowe kolejny raz załamał się. Drugim kierunkiem aktywnych działań Rosjan na zachodnich krańcach ruin Bachmutu było natarcie wzdłuż drogi do Iwaniwskiego (T 0504), mające w założeniu ułatwić działania sił nacierających na północ od Kliszcziwki. Od wczoraj działania strony rosyjskiej w tym rejonie koordynuje sztab nowo przybyłej 57 Brygady Strzelców Zmotoryzowanych, która zastąpiła 72 Brygadę, a właściwe przejęła kontrolę nad jej pododdziałami. Wraz z jednostkami WDW w sumie Rosjanie zgromadzili tutaj niemałe siły, ale od wczoraj nie posunęli się zbyt mocno naprzód – ukraiński opór stężał i jak się wydaje Brygada „Azow” otrzymała wsparcie, prawdopodobnie ze strony 60 Brygady Zmechanizowanej w sile przynajmniej jednego batalionu.

Wczoraj, lub dziś rano odpowiedzialność za odcinek frontu nad Kanałem Donbaskim na północ od Kurdiumiwki przejęła 67 Brygada Zmechanizowana i zatrzymała rosyjskie ataki w kierunku na Biłą Horę. Rosjanie utrzymują przyczółek na kanale, ale na razie nic z tego nie wynika.

C) Awdijewka

Kolejny raz na przedpolach Nowokałynowego załamał się rosyjski atak, ale rejon Awdijewki jest stale wzmacniany – wczoraj przybyły dwa nowe pułki terytorialne, niestety nie jestem jeszcze w stanie podać ich numeracji. Co ciekawe, po krótkiej przerwie 9 i 11 Bataliony należące do 59 Brygady Zmechanizowanej SZU wznowiły działania zaczepne i ponownie posunęły się naprzód we wschodniej części zabudowań Pierwomajskiego. Rosjanie jak zwykle zareagowali serią kontrataków, ale bez sukcesów – ukraińscy żołnierze utrzymali zajęty teren.

Konkluzje:

– Ewidentnie po spuszczeniu powietrza z balonika o nazwie „Wielkie Zwycięstwo pod Bachmutem” dla Rosjan przyszedł czas na lizanie ran. Brak większych ruchów na zapleczu frontu i brak rozmachu w małych działaniach zaczepnych w rejonie miasta. Nie znam oczywiście poziomu rosyjskich strat z ostatnich tygodni, ale wygląda na to, że bez poważnych wzmocnień na kierunku donbaskim niewiele się zmieni.

– Dowództwo ukraińskie trwa przy poszukiwaniu słabych punktów po stronie Rosjan. Dysponuje silnymi rezerwami, ale nie jest skore do szybkiego ich angażowania do walki – założę się o każda sumę pieniędzy, że to po prostu wyczekiwanie na kolejne posunięcie przeciwnika.

– Obserwując posunięcia strony rosyjskiej, odnoszę coraz większe wrażenie, że stara się ono koordynować swe ospałe zresztą i pozbawione energii działania za pomocą sztabów wielkich jednostek rzędu brygady, które są w miarę kompletne i posiadają dostateczne wyposażenie w środki łączności – Rosjanie rotują sztabami, a nie oddziałami, które owe sztaby nadzorują. Nie trzeba wielkiej wyobraźni, by zrozumieć, że o ile są w stanie uzupełniać ubytki w szeregach oddziałów bojowych, to zastępowanie kadry sztabowej nastręcza im coraz większe trudności. Nie tylko zresztą kadry – nie pamiętam, kiedy tak duże konglomeraty różnych ich jednostek dowodzone były ze szczebla brygady – najpierw kreowali działania sztabami armii, później zaczęli używać dowództw dywizji, teraz zgrupowanie dywizyjne jest kierowane przez sztab brygady. Sądzę, że to konsekwencja sporych strat w wyposażeniu, których na teraz nie są w stanie zastąpić.

Fotka teoretycznie bez związku z treścią posta