21.10.2026
Czy żyjemy w Orwellowskim 1984 roku? Czy świat to trzy potęgi walczące i współpracujące ze sobą, w którym liczą się tylko interesy trzech władców?
Czytając doniesienia o planowanym spotkania Putina, Trumpa i chińskiego przywódcy Xi, na którym ci trzej władcy mieliby zadecydować o tym jak zakończyć wojnę z Ukrainą nie sposób uciec od orwellowskiej wizji, w której też trzy potęgi rządziły światem.
Czy orwellowska wizja stanie się faktem? Czy światem będą rządzić Stany Zjednoczone Donalda Trumpa, Rosja Putina i Chiny przewodniczącego XI.
Wojna, która rozpoczęła się zajęciem przez Rosję Krymu, wojna Rosji przeciw Ukrainie, w której zginęły już miliony żołnierzy i cywilów, wojna w której Rosja dąży do zniszczenia całej infrastruktury energetycznej pięćdziesięciomilionowego państwa tak, aby nadchodząca zima złamała opór ukraińskiej armii i morale Ukraińców. Ta wojna ma stać się początkiem nowego światowego ładu, w którym liczyć się będą tylko trzy potęgi – Rosji, Stanów Zjednoczonych Ameryki i Chin.
Nie wiem i nikt tego nie wie, czy tak się stanie. Ilość zmiennych jest zbyt wielka, by można przesądzać o przyszłości nawet w tak krótkim horyzoncie czasowym jak planowany termin szczytu gospodarczego w Chinach, na którym miałoby dojść do tego spotkania tych trzech prezydentów.
Ale to, że rozpatrujemy świat realny w odniesieniu do wizji Georga Orwella jest już wystarczającym dowodem na to, że świat zwariował.
Orwellowska wizja totalitarnego świata była literacką fikcją, fikcją która stawała się rzeczywistością, Orwell był tylko obserwatorem a nie politykiem, który może kształtować rzeczywistość. Jeżeli tak się stanie, jeżeli Putin, Trump i Xi spotkają się i ustalą warunki pokoju dla Ukrainy bez Ukrainy, będzie to nowy rozdział historii, po którym nic już nie będzie takie jak było.
Pożyjemy, zobaczymy…
A co w wymiarze krajowym? Jak wygląda spór o Trybunał Konstytucyjny?
To, co dzieje się wokół Trybunału tak w przestrzeni fizycznej w miasteczku namiotowym jakie pojawiło się przed budynkiem, jak i to co obserwujemy jako spór pomiędzy dużym pałacem a małym pałacem, między Donaldem Tuskiem a Karolem Nawrockim, pokazuje wyraźnie, że to nie jest spór o Trybunał.
To jest spór o władzę. Karol Nawrocki pokazuje wyraźnie, że walka o Trybunał Konstytucyjny to walka o to czy w Polsce rządzi rząd czy prezydent. Argument, że prezydenta wybrało dziesięć milionów obywateli spotyka się z kontrargumentem, że za rządem stoi więcej niż dziesięć milionów głosujących na partie tworzące rządzącą koalicję.
Walka o Trybunał pokazuje wyraźnie, że Karol Nawrocki chce zmienić system rządzenia na system prezydencki mimo, że Konstytucja stanowi inaczej. Karol Nawrocki chce to zrobić metodą faktów dokonanych – sędzią TK zostaje tylko ktoś kogo Karol Nawrocki zaprosi do pałacu i odbierze od niego ślubowanie, ambasadorem zostanie tylko ten komu Karol Nawrocki zechce podpisać nominacje, to samo dotyczy oficerów, czy profesorów – wola jednego człowieka ma decydować o wszystkim.
Takie działania są jawnym łamaniem obowiązującej Konstytucji i prawa, ale to jest bez znaczenia, Karol Nawrocki zapatrzony w swojego idola Donalda Trumpa sądzi, że on też może, że może wszystko…
Najsmutniejsze jest w tym szaleństwie to, że wokół niego gromadzi się grupa prawników, którzy są gotowi uzasadnić każdą zachciankę swojego mocodawcy – to zawsze smutne patrzeć jak autorytet nauki znika w zetknięciu z władzą, nawet taką, która naukę ma za nic. Dla Karola Nawrockiego i jego ekipy liczy się tylko skuteczność. Jeżeli tak, to racja jest po stronie silniejszego i rząd powinien pokazać, że to on jest silniejszy w tym sporze i że racja jest po jego stronie. Raz dlatego, że tak stanowi prawo, a dwa bo to rząd ma siłę, ma środki, nawet środki przymusu bezpośredniego, by wszystkim łamiącym prawo pokazać kto tu naprawdę rządzi.
Mając do wyboru narastającą anarchię i chaos, albo skuteczne decyzje przywracające porządek prawny trzeba się zdecydować i zakończyć to przedstawienie. Brak zdecydowanych działań ze strony rządu wzmacnia przekonanie Karola Nawrockiego, że może wszystko, a nawet więcej. Premier mówił niedawno, że nie będzie ciamciaramcią wobec kogoś kto do gry w szachy przychodzi z kijem bejsbolowym – to co dzieje się pod Trybunałem i kolejne zachowania prezydenta są dowodem, że prezydent odleciał, prezydent myśli, że może wszystko, że państwo to on, a rząd to tylko jego urzędnicy.
Dosyć tego, trzeba działać.

Zbigniew Szczypiński
Polski socjolog i polityk. Założyciel i wieloletni prezes Stowarzyszenia Strażników Pamięci Stoczni Gdańskiej.

Czy może być nowa Jałta? To bardzo możliwe. Zmienią się tylko główni aktorzy, uczestnicy Konferencji. Już nawet się zgłosili. Teraz Władimir Putin, Donald Trump i Xi.
Nie wierzę w trwały pokój na Ukrainie, nawet gdyby zgodziła się na oddanie resztek Donbasu, które do niej jeszcze należą. Żadna ze stron nie będzie usatysfakcjonowana do końca i konflikty będą się powtarzały.
Rosja dąży do całkowitego lub prawie całkowitego unicestwienia Ukrainy.
A jak jest w wymiarze krajowym?
Nasuwa się takie powiedzenie przypisywane Winstonowi Churchillowi:
Jeden Polak to istny czar, dwóch Polaków to awantura, trzech Polaków to już jest Polski problem.
Trump jako prezydent USA rzeczywiście dużo może, oczywiście nie wszystko. Myślę, że Polska powinna wpisywać się w te „możliwości”, oczywiście, jeżeli są w interesie Rzeczpospolitej. Zastanawianie się co będzie, gdy skończy się kadencja Trumpa, lub swoje sympatie przeniesie z Prezydenta Karola Nawrockiego gdzieś indziej, chyba nie ma sensu.
Zastosowania przymusu bezpośredniego, to coś co społeczeństwo odrzuca, ponieważ ma złe skojarzenia historyczne.
Cóż pożyjemy, zobaczymy….
Nie Orwell tylko kasa, nic poza kasa się nie liczy, no może władza. Ale tylko o tyle o ile jest droga do kasy (Trump, Putin)
Przykre ale prawdziwe. Nic . dodać nic ująć.. Kasa to kasa..