31.10.2026
No i zaczęło się – walka o przywrócenie obywatelom Trybunału Konstytucyjnego stała się tematem dnia – wszystko na oczach tych, którzy będą chcieli obserwować to co dzieje się w Trybunale i wokół Trybunału.
No właśnie – ilu ludzi będzie chciało i ilu ludzi rozumie o co tam naprawdę chodzi?
Obawiam się, że nie jest to większość. Obecna sytuacja w Trybunale Konstytucyjnym jest rezultatem tego, co zrobił rząd PiS Jarosława Kaczyńskiego i jego ministra Zbigniewa Ziobry, przypomnę – ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego. To wtedy, w 2015 roku, nastąpił demontaż Trybunału, najwyższego sądu konstytucyjnego mającego stać na straży prawa i Konstytucji. Od tamtego czasu upłynęło już wiele lat, tylko ludzie związani z prawem mają pamięć do tych wszystkich deliktów konstytucyjnych, które miały miejsce za rządów PiS, „normalny” człowiek nie jest w stanie tego wszystkiego zrozumieć i ogarnąć.
Na zaszłości sprzed lat nakłada się wszystko to, co teraz robi Karol Nawrocki, który całkowicie arbitralnie decyduje kto jest a kto nie jest sędzią TK, uzurpuje sobie prawa, których nie ma, chce być prezydentem ale i premierem, dowódcą armii i najwyższym sędzią. Wszyscy zapamiętamy sceny wtargnięcia do budynku Trybunału i to jak prezydent walczył z sędzią kierującą obecnie jego pracami – to sceny z walk kiboli stadionowych, a nie zachowanie kogoś kto myśli, że jest prezydentem Polski. Po tym co się stało, po wtargnięciu Karola Nawrockiego do siedziby Trybunału Konstytucyjnego, a więc całkowicie innej władzy niż władza prezydenta, nikt już nie może udawać, że tu chodzi o praworządność. Elementarne rozumienie praworządności zakłada rozdział władzy wykonawczej, którą ma prezydent, od władzy sądowniczej, którą reprezentuje Trybunał Konstytucyjny. Zachowania Karola Nawrockiego były ilustracją takiego rozumienia prawa, w którym na szczycie trójkąta władzy znajduje się siła i to siła decyduje gdy nie ma już prawnych argumentów. Tak jest we wszystkich satrapiach, czy dyktaturach, gdzie o wszystkim decyduje siła władzy, nawet ta fizyczna siła jak w przypadku Karola Nawrockiego.
Przekroczyliśmy kolejną, wydawałoby się, nieprzekraczalną granicę destrukcji państwa. Jeżeli miałoby się tak stać, że siłowe wejścia prezydenta do budynku najwyższego sądu będą podstawą do jakiś ustaleń na zwołanej przez Karola Nawrockiego naradzie wszystkich sił politycznych, to będzie to definitywny koniec demokracji w Polsce.
Te głosy niepokoju jakie już są obecne w międzynarodowej opinii są sygnałem, że dalsze utrzymywanie takiego stanu zawieszenia wszystkich spraw związanych z trwającym do lat kryzysem wokół Trybunału Konstytucyjnego może zakończyć się kryzysem państwa, po którym nic już nie będzie takie jak być powinno.
Apeluję do obecnie rządzących by nie dali się zwieść opowieściom o tym, że w tym sporze wszystkim zależy na dobru Polski – to nie jest prawda, im zależy na odzyskaniu władzy, bo tylko to może uchronić ich przed odpowiedzialnością karną za wszystkie przestępstwa, których się dopuścili w czasie ośmiu lat swoich rządów, czego najlepszym dowodem jest ucieczka z Polski ministra Ziobry i jego zastępcy Romanowskiego. To są nadal posłowie na Sejm Rzeczypospolitej, posłowie którzy uciekli przed polskim wymiarem sprawiedliwości – wydawało się, że nic już nie może być większą kompromitacją władzy. To co zrobił Karol Nawrocki przepychając się z kobietą w drzwiach Trybunału jest chyba większym skandalem niż ucieczka z kraju tamtych dwóch polityków.
Jest sobota, ostatni dzień października, jutro święto zmarłych, tych którzy odeszli, dzień zadumy i refleksji. Jak ta atmosfera wpłynie na to co tu i teraz wokół Trybunału Konstytucyjnego tego nie wiem, ale poziom cynizmu tych ludzi jaki zaprezentowali i wtedy, gdy byli u władzy, jak i teraz, gdy walczą o jej odzyskanie, nie pozwala mieć żadnej nadziei na to, że wyjdziemy bez szwanku z tej opresji.

Zbigniew Szczypiński
Polski socjolog i polityk. Założyciel i wieloletni prezes Stowarzyszenia Strażników Pamięci Stoczni Gdańskiej.

To prawda, to stan opresji z której nie można wyjść bez szwanku. Karol Nawrocki walczy o przywództwo obozu prawicowego w stylu jaki zna – bokserskim. Przejdzie do historii jako prezydent, który pomylił urząd z ringiem. Upadek jego dwóch protektorów (Kaczyński i Trump) zakończy i jego karierę. Będzie przypisem w podręcznikach jak można w sposób demokratyczny demolować porządek prawny. Szkoda, ze prominenci prawnicy z UW tego nie widza tylko załamują ręce nad ministrem Żurkiem, który czyni swoją powinność czyli przywraca praworządność.
W jednym słowie chodzi o bezkarność
Mamy w Polsce wielu teoretyków prawa – profesorów, wykładowców, którzy teraz wyrażają oburzenie, wątpliwości co do podstawy prawnej, uzasadnienia takiego działania itp. Standardowo jak podczas dysput akademickich dzielą włos na czworo. Podobne opinie wyrażali od 2015 roku – kiedy Duda na polecenie Kaczyńskiego w nocy zaprzysięgał dublerów, ale walec niszczenia demokracji jechał dalej, Wyrażali oburzenie, kiedy król Słońce uważał, że nie musi przyjmować ślubowania, ale walec niszczenia jechał dalej. Teraz kolejny raz wyrażają oburzenie, proponując abstrakcyjne w obecnej sytuacji rozwiązania jak zmiana konstytucji. Czyli można wyrażać oburzenie, ale już sensownej propozycji można nie mieć – taki smutny wniosek na temat profesorów, teoretyków prawa. Moim zdaniem (i jak pamiętam wcześniejsze felietony p. Zbigniewa) władza musi być skuteczna. Nie jestem prawnikiem, ale może w tej sytuacji warto zastosować starą rzymską zasadę prawa: „Ius non potest cedere iniuriae” – „Prawo nie może ustępować bezprawiu” Takie działanie, nawet po bandzie prawnej przy jakiejś falandyzacji interpretacji jest niezbędne, jeżeli cokolwiek ma się zmienić. Stało się dobrze – jeżeli to było jedyne rozwiązanie. Za rok są wybory i albo koalicja zmieni co można, albo za rok nacjonaliści wszystkich ich zamkną a nam przygotują rozwiązania rodem z Rosji.
Podobno zdjęcie jakie zostało użyte przez Studio Oponii jest montażem.
Usunął je ze swojego profilu Radosław Sikorski.
Chyba nie ma potrzeby używać, akurat, tego zdjęcie.
Pan Zbigniew wskazał sedno problemu: nie chodzi o prestiż urzędu ani o kolejny punkt w partyjnej rozgrywce, lecz o granice władzy. Obrona Konstytucji nie może polegać na podporządkowywaniu instytucji woli polityka. Podzielam stanowczy ton tego ostrzeżenia — przyzwolenie na zastępowanie procedur demonstracją siły oznaczałoby zgodę na bezsilność prawa. Od rządzących trzeba wymagać konsekwencji i stanowczości.
Może osobiście Tow Władimir Władimirowicz Putin tam nie był , ale jego duch już z pewnością tak…
Dmitrij Miedwiediew udzielił wsparcia Nawrockiemu i PiS –
„W Polsce doszło do zamachu stanu. Liberałowie Tuska, protegowanego Brukseli, uciskają konserwatystów z PiS”
Po tym co powiedział Donald Tusk wiem jedno – to będzie długa wojna. Mam nadzieję, ze starczy determinacji wszystkim koalicjantom i nie pójdą na kompromisy z Karolem Nawrockim, który jest teraz tym, który nakręca konflikt.
Patrząc na reakcję świata już straciliśmy ale dalej tak być nie mogło…
Wojna może potwać tylko rok do przyszłorocznych wyborów . A po wyborach – Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej desygnuje Prezesa Rady Ministrów zgodnie z art. 154 Konstytucji RP. Zazwyczaj jest to osoba wskazana przez większość parlamentarną, choć decyzja należy konstytucyjnie do głowy państwa.
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Karol Nawrocki lubi wyrażać swą tożsamość w trzeciej osobie: ja to on, prezydent. Masz słuchać gdy prezydent mówi – do dziennikarza. Prezydent idzie – krzyczał rozpychając się nocą w TK. Byle tylko nie być Nawrockim. Przypomina mi się, opowiadana przez Gustawa Holoubka, historyjka o Edmundzie Keanie, aktorze szekspirowskim, który miał romans z królową Anglii. „Po spektaklu przychodził do niej jako Hamlet, Makbet, Ryszard III, Otello i przeżywali wspaniałe, przepełnione seksem noce. Aż kiedyś królowa poprosiła, żeby przyszedł raz prywatnie, po prostu jako Edmund Kean. Odpowiedział, że to niemożliwe, bo prywatnie jest impotentem”.
Profesorowie prawa… – Tadeusz Kotarbiński odróżniał osoby mające tytuł profesora od tych, którzy są profesorami.