28.02.2022

ECHA WYDARZEŃ: Jakże łatwo wycierają się hasła!

Było zawołanie świata futbolowego, że „Łączy nas piłka”, jest odwrotność. Dzieli nas piłka. Za sprawą FIFA. Są rozbieżności jej postawy z naszą w kwestii reakcji na rosyjską agresję. MY jesteśmy wśród tych, którzy zdecydowali – nie zagramy przeciw Rosji barażach mistrzostw świata, władza piłkarska zareagowała innym stanowiskiem. W tej fazie – nie do przyjęcia.

Bo polskie (nie solo podjęte – wespół z innymi) po wcześniejszych próbach negocjacji, już powiedziało NIE. I czas możliwości kroku do tyłu, albo w bok – minął.

FIFA zaplątała się w swoim „monitorowaniu rozwoju wypadków” Sprokurowała węzeł gordyjski. A dzisiejsze obwieszczenie, że trwają „konsultacje” z federacjami narodowymi, które powiedziały NIE jest marną grą udającą dyplomację.

Czas propozycji, by:

a) zmienić stadion barażu z rosyjskiego na neutralny;

b) zostawić w tej fazie eliminacji tylko Polskę, Szwecję i Czechy przebrzmiały już przed obradami FIFA. TO JUŻ RACZEJ CZAS POZAPRZESZŁY.

Za długo trwała ta gra bez piłki. RZEKOMO – O PIŁKE.

Przyjęte przez FIFA stanowisko:

Układ – po staremu. Tyle, że nie gramy baraży w Rosji – tylko na boiskach neutralnych; bez flag, hymnów, symboli narodowych na kostiumach, ale… w składzie ułożonym przez wcześniejsze granie. Dwie pary, potem zwycięzcy między sobą…

Czyli, takie udawanie dążenia do ocen sprawiedliwych oraz wciąż wiara, że… jakoś to się ułoży.

Może czas zrobi swoje…
Może gry sponsorskie za kurtyną, coś w poglądach pozmieniają…
Może obawa przed walkowerami…
Może, gdy przyjdzie czas mistrzostw zastrzeżenia dziś głośne wyblakną… Barażowicze będą przecież za burtą…

Prawda na dziś jest taka: FIFA nie poradziła sobie z sytuacją i piłka też świat podzieliła. Slogan o łączeniu już nie jest złoty… A wnoszące protesty oraz sugestie federacje narodowe zostały z ręką w…

Tego, co zdecydował PZPN, co minister sportu – „w temacie” aktywny międzynarodowo (chwała, że szybko z wystąpień wyeliminował głupotkę, iż stadionem neutralnym może być… chorzowski)” – już się stało.

Co w sieci opisały i zadeklarowały tuzy rodzimej piłki – panowie Robert oraz Grzegorz, którzy złożyli jednoznaczne oceny oraz śmiało postawili kropki nad „I”.

No, pan Grzegorz ma pewnie w zawodowym tle problemik – podjął boiskowo – klubową pracę na wschodzie, jak TAM zareagować, co zapisano w kontrakcie…?

Czyli – jest jak jest. Co ma łączyć – dzieli. A najczęściej cytowany dziś z moich imienników na sygnał, jak zareagowali piłkarze – dał komentarz: „Z bandytami się nie gra”… Diagnoza, recenzja, dyrektywa…

A FIFA – swoje, spalony, czy „wapno”…?

Zamykam temat uwagą na marginesie. Nerwy – nerwami, poglądy i racje – poglądami. Możnaż dzielić, wolno opisywać swoimi słowami. Ja staram się, dzieląc racje ważyć słowa. Bo np. jeśli przemiła Panna Iga leje na korcie faworyzowaną Białorusinkę, a stamtąd lecą przecież iskandery, to jakiego określenia użyć, żeby było OK? Dla mnie najważniejsze było, że wygrała, że była świetna. A także – że chciała oraz potrafiła zrecenzować publicznie swoje widzenie obrazu świata Jej słowa, po angielsku wypowiedziane zabrzmiały bardziej po polsku (na podobieństwo reakcji rodaków w kraju) niż …

A przecież „mogła nie grać”… Dla demonstracji. Ja się raduję, że grała.

Sport i polityka, sport i kasa – wróciło nam pod przemyślenia. Nie pierwszy raz, i pewnie nie ostatni. A że z jednomyślnością w ocenach i wnioskach wciąż różnie? Nie nowość.

Ludzie z niezłą pamięcią przywodzą np. bojkot moskiewskich igrzysk 1980. Reakcja części świata na to, co w Afganistanie. Amerykanie na czele ostentacyjnie bojkotujących, Anglicy i Francuzi – na linii startu. A Los Angeles – bojkot „baraku” – w ramach rewanżu za to, o czym wyżej. Ale postanowienie tak zrecenzowane przez fakty, że powszechnie było jasne, iż decyzja nie popłynęła z serca i rozumu. Jeśli bowiem z miejsca uznano, iż medale w tzw. Zawodach Przyjaźni – „zamiast” – dadzą uprawnienia emerytalne równe olimpijskim… A kto pamięta, że kilkadziesiąt państw afrykańskich protestując przeciw nierówności rasowej nie stanęło do igrzysk w Montrealu – gdzie Wszoła, Szewińska, Rybicki…?

To, tak – dla przypomnienia, bardzo z grubsza, że sport gadając głośno o swej ponadpolityczności i obiektywizmie na poziomie ideału, czarno-biały też nie jest… To nie laboratorium a produkcja seryjna na potrzeby i na prawach rynku”

FIFA prawdę przypomniała… Per saldo pewnie bokiem jej to wyjdzie, ale… Jest – jak jest.

Odczytań: 285