Ożeniony ze szlachcianką (84)4 min czytania

()

23.09.2022

Patrzę na mapę „kresów wschodnich”, carskiej guberni mińskiej w XVIII i XIX wieku, gdzie w powiatach bobrujskim, ihumeńskim i nowogrodzkim, pod panowaniem caratu, mieszkali przodkowie mojej szlachcianki: Jankowscy, Okołowowie, Bułhakowie, Niemczynowiczowie.

Z tej samej guberni, która przed rozbiorami była częścią Wielkiego Księstwa Litewskiego, pochodzili moi żydowscy przodkowie, których nazywano litwakami. W szlacheckim świecie stryjecznej babci Grażyny, Marii Bułhakówny, Żydzi byli chytrzy i wyrachowani, ale jeżeli się ich lubiło, mówiło się o nich poczciwi. Pojawiali się w tle szlacheckiego życia jako grający do rana niezmordowani muzykanci, dzierżawcy sadów, kupcy płodów rolnych i sprzedawcy miejskich towarów powożonych na rozklekotanych furach, które słychać z daleka, gdy zbliżają się do dworu.

W Nowogródku, w roku 1870, urodziła się moja babcia Salomea Czasowszczyk. Za mąż wyszła za Mosze Kusznira, urodzonego w Stołpcach, skąd wywodzi się mój ród. Yosel Volf Abramowicz Kusznir (1791-1830) mieszkał tam od roku 1819. Jego syn Berko Joselewicz Kusznir z żoną Sulką, założyli w Stołpcach piekarnię, którą przejął najstarszy syn, Josel Berkowicz Kusznir (1850-1924). Ze Sławą Morduhową mieli 11 dzieci:

1.Israel (1868-1942), dyrektor fabryki cukru w Homlu.

2.Simcha (1869-1942)

3.Mosze (1870- 1939), mój dziadek- dentysta w Łęczycy, ze spolszczonym nazwiskiem Kuszner, którego wywleczonego przez sąsiadów z gabinetu zastrzelili Niemcy w pierwszych dniach wojny 1939 roku. Mieli troje dzieci: Sonia (1903-1994), Borys, mój ojciec (1906-1943) i Aleksander (1908-1943).

4.Abram (1874 – 1927), studiował w Jesziwie, według legendy utopiony w rzece przez gojów.

5.Jankiel (Jacob, Jake), (1876 – 1939), w USA od 1899, mleczarz w NY 

6.Nehama (1878 – 1942), ożeniona z Kantorowiczem, właścicielem lokalnego hotelu i cukierni.

Rodzina Kantorowiczów
Nehama Kantorowicz ze swoim bratem, moim dziadkiem Moshe Kusznerem.

7.Debora Kuszner-Sekretarik (1879), wyszła za komunistę, zaginęła w Rosji.

8.Nahe (1890 -1942), ostatni właściciel piekarni.

9.Pinkhus Phillip (1893- 1941) wyemigrował do USA, sklep papierniczy w NY.

10.Yelya Bernard (1896 – 1953) – w 1917 roku, przez Syberię, Koreę, Chiny, Japonię wyjechał do USA.

11.Nevah — Noah, wyemigrował do Argentyny w 1939 roku.

Zachowały się zdjęcia z wizyt moich rodziców, którzy w latach 1933 -1939 przyjeżdżali na letniska do Stołpców.

Moi rodzice Borys i Bronka Kusznerowie na balkonie domu Kantorowiczów, w którym mieściła się cukiernia.
Stołpce 1936. Rodzina Kusznerów. Pierwszy po prawej stoi mój ojciec.
Ostatnie zdjęcie ze Stołpców.

W dniu inwazji niemieckiej 1941 roku mieszkało w Stołpcach ponad 30 Kusznerów. Połowa z nich zginęła w pożarach spowodowanych przez niemieckie bomby. Resztę zabito w getcie albo wywieziono na śmierć do Treblinki. Zagładę przeżyła jedyna Kusznerówna, kuzynka mojego ojca, Rywka Kantorowicz, o której powrocie do Stołpców zrobiłem film „Dom Kusznerów”, do zobaczenia na angielskiej stronie „Life on Marz”.

Cdn.

Marian Marzyński

Polski i amerykański dziennikarz, reżyser filmowy i scenarzysta. Ur. 12 kwietnia 1937, zmarł 4.04.2023. Mieszka stale w USA. Album autobiograficzny Mariana Marzyńskiego KINO-Ja. ŻYCIE W KADRACH FILMOWYCH jest do nabycia w księgarni internetowej UNIVERSITAS i w sklepach taniej książki.  

Witryna Marzyńskiego LIFE ON MARZ

Więcej w Wikipedii

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.