17.05.2023
Antoni Czechow
Żył 44 lata. Ukończył studia medyczne w 1884 roku, lecz zawód lekarza nie interesował go. Publikował utwory o charakterze obyczajowym. Przesycone humorem z niewielką domieszką liryzmu: Śmierć urzędnika, Kameleon, Syrena, Przesolił, Szydło w worku, Potwarz.
Mistrz krótkich tekstów. Uważał, że sztuka pisania polega na umiejętności dokonywania skrótów. Twierdził również, że postawą talentu jest zwięzłość.
W jego miniaturach zawierało się sedno przedstawianego problemu.
Mając 20 lat tworzy sztukę Płatonow, jednak nie została wystawiona za jego życia. Późniejsze też nie były wystawiane, dopóki nie zainteresował się nimi mistrz numer dwa: Konstanty Stanisławski.
Pomimo gruźlicy, w lipcu 1890 roku udał się w podróż na wyspę zesłańców, by zebrać materiały do książki o katorżnikach. (Sachalin)
Mikołaj Gogol
Genialny maestro od piętnowania sytuacyjnego absurdu, Mikołaj Gogol, bystry obserwator ludzkich przywar, zalecał robienie durnia z tego, kto robi durnia z nas. Zalecał też śmiech, bo tylko śmiech pozwala na zachowanie resztek rozsądku. Nie pusty i grubo ciosany, i nie wulgarny, ale mądry, oczyszczający duszną, bezmyślną atmosferę.
Z upodobaniem graniczącym z sadyzmem opisywał tabuny prowincjonalnych ważniaków, półświatek dętych szpanerów odzianych w blichtr, ubabranych w ploty, afery i niewinne szwindle…
W utworach Gogola skrzy się od celnych spostrzeżeń, od rozumnych, a nienachalnych diagnoz. Diagnoz dotyczących społeczeństwa produkującego miernoty. A mówiąc o społeczeństwie, nie myślę tylko o Rosji. Wszak i u nas mamy dostatek nonsensów, bo poruszane przez niego ZJAWISKA, są ponad terytorialne.
Głupota nie ma stałego meldunku; wszędzie bowiem znaleźć można zaściankowy inkubator ciemnoty, oślizgły wykrot z wodzirejem bzdur, wydreptaną drogę do I Sekretarza Sekty Bogobojnych Ateistów…
źródła obrazu
- jastrzab: BM
