Jacek Pałasiński: Drugi obieg (562)13 min czytania

01.02.2023

1.

Choć minęło wiele godzin, ekran laptopa nadal bardzo D.O. razi.

2.

Jak Czytelnicy zapewne zauważyli, na portalu natemat.pl oraz wszystkich ważniejszych serwisach społecznościowych, wisi już ostatnia rozmowa z cyklu „Allegro ma non troppo”. Jej bohaterem jest Robert Biedroń, a większość rozmowy dotyczy afery korupcyjnej w Parlamencie Europejskim, gdzie Robert Biedroń jest przewodniczącym jednej z ważnych komisji, zajmującej się obroną praw człowieka. https://www.youtube.com/watch?v=6C40X4obvus…

D.O. jest winien Czytelnikom ważne uzupełnienie, które nadeszło nazajutrz po rozmowie: Parlament Europejski z pewnością przyjmie rekomendację odpowiedniej komisji PE i pozbawi immunitetu dwóch innych deputowanych, zamieszanych w aferę korupcyjną, Belga (o włoskim nazwisku) Marca Tarabellę i Włocha Andreę Cozzolino. Nasz Parlament w Brukseli, gdy trzeba łapać złodzieja, to go łapie i wymierza sprawiedliwość. Nie wszystkie nasze Parlamenty są równie konsekwentne.

3.

Transparency International, jak wiadomo, co roku publikuje klasyfikacje krajów najmniej i najbardziej skorumpowanych.

Jak widać na wykresie poniżej, najlepsze kraje zdobyły w tym rankingu od 77 punktów na 100 (Irlandia i Luksemburg) do 90 (Dania).

Polska znalazła się na 45 miejscu z 55 punktami, wraz z Dominiką i Saint Lucią. Za PO była na 27 miejscu na 180 sklasyfikowanych krajów.

A ponieważ chcemy więcej Budapesztu w Warszawie, to wspomnijmy, że Węgry zastąpiły Bułgarię jako najniżej sklasyfikowany kraj członkowski UE, spadając o cztery miejsca na miejsce 77.

Jak więc widać, mamy jeszcze sporo do nadrobienia.

Słabym pocieszeniem jest fakt, że po Brexicie i Wielka Brytania spadła o 7 miejsc: z 11 na 18.

Rosja jest na 137 miejscu z 28 punktami, Ukraina na 116 z 33.

Ale są kraje jeszcze gorsze: klasyfikację zamykają jedynie słuszne Korea Północna, Libia, Jemen, Wenezuela, Sudan Południowy (gdzie zaraz będzie papież Franciszek, teraz jest w Demokratycznej Republice Konga, też na dnie klasyfikacji; tam krytykuje ekonomiczny kolonializm), Somalia i Syria – od 12 do 17 punktów.

4.

Stany Zjednoczone straciły cierpliwość do Republiki Islamskiej i są gotowe w taki czy inny sposób napinać muskuły – pisze „Jerusalem Post”.

Prawdopodobnie miną lata, zanim ktokolwiek uzna publicznie, że wykonał weekendowy atak dronów na irańskie obiekty w Isfahanie, ale już w ciągu kilku dni atak mógł zmienić cały obraz dotyczący Iranu. …

Do ubiegłego tygodnia odbyło się wiele wspólnych ćwiczeń USA i Izraela, które mogły być zawoalowanymi groźbami pod adresem Teheranu, by przynajmniej zamroził postępy w programie nuklearnym.

W maju 2022 r. Stany Zjednoczone zapewniły izraelskim siłom powietrznym platformy do tankowania w celu przeprowadzenia jednego z największych w historii ćwiczeń do przeprowadzania „głębokich” ataków z dala od granic Izraela – często metafora Iranu.

W lipcu 2022 r. Stany Zjednoczone i Izrael przeprowadziły wspólne ćwiczenia mające na celu ochronę Izraela przed irańskimi pociskami balistycznymi. Odbyły się również różne ćwiczenia marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych i Izraela oraz inne ćwiczenia.

„Wszystkie opcje są dostępne na stole, aby uniemożliwić Iranowi uzyskanie broni nuklearnej” – powiedział sekretarz stanu USA Antony Blinken podczas zakończonych właśnie spotkań w Jerozolimie i Ramalli.

D.O. doda od siebie dwie rzeczy:

– „Iran ma wystarczająco dużo materiału rozszczepialnego, by zbudować co najmniej dwie bomby atomowe” – powiedział kilka dni temu dyrektor generalny Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej – światowego cerbera wszelkich działań związanych z rozszczepianiem atomu – pan Rafael Grossi.

– Z mediów amerykańskich można się dowiedzieć, że Antony Blinken istotnie przekazał amerykańską determinację powstrzymania wszelkimi środkami irańskiego programu budowy broni jądrowej, ale jednocześnie zażądał od świeżo ponownie wybranego premiera Izraela Beniamina Netanyahu, by „uspokoił” konflikt z Palestyńczykami. O tym aspekcie rozmów prasa izraelska raczej milczy, a może tylko D.O. na podobne wzmianki się nie natknął. A napięcie jest nadal wysokie, choć z Ramalli usłyszeliśmy tony nadspodziewanie koncyliacyjne. Abbas pozostawił furtkę dialogu. Nietrudno sobie wyobrazić jakich argumentów użył w rozmowie z nim Blinken: pieniądze. Od nich zależy, kiedy sami Palestyńczycy postanowią go jakoś się pozbyć, zważywszy, że mamy do czynienia z jednym z najbardziej bezczelnych uzurpatorów: prawie 20 lat temu został wybrany na jedną, czteroletnią kadencję. Jakkolwiek by to jednak brzmiało, Abbas jest jednak elementem stabilizującym sytuację w Autonomii (z wyłączeniem Strefy Gazy) i USA o tym wiedzą.

– I, niespodzianka, będzie jeszcze trzecia uwaga D.O., a raczej przypominajka: lokator Pałacu Namiestnikowskiego, przyjmując tego mordercę i złodzieja Abbasa pod żyrandolami na Krakowskim Przedmieściu, obiecał mu duże polskie inwestycje na Zachodnim Brzegu, w zamian za co Abbas obiecał lokatorowi stworzenie specjalnej, polskiej strefy ekonomicznej na terenach Autonomii. Ten człowiek nie potrafi się zachowywać poważnie w żadnej sytuacji, krajowej czy zagranicznej.

– A na koniec – czwarta uwaga D.O. Ewentualny konflikt zbrojny i pokonanie Iranu może być bolesne, ale ze wszech miar pozytywne dla obszernych połaci świata. Ten kraj pod przywództwem ludzi pobożnych jest nieszczęściem i zagrożeniem dla swojego regionu i nie tylko. Brak irańskiego wsparcia i irańskiej broni dla Rosji zmieniłby w sposób istotny przebieg wojny w Ukrainie. Co pociągnęłoby za sobą wyparcie Rosji z Syrii, co oznaczałoby zdecydowane zmniejszenie napięcia na północ od Izraela, wliczając w to Liban, bo pozbawiony wsparcia politycznego i militarnego Teheranu Hizballah mógłby zostać rozbity znacznie mniejszym kosztem.

Elementem destabilizującym Bliski Wschód pozostałaby wraża Turcja, ale po pierwsze, Erdogan może przegrać nadchodzące wybory, a po drugie, Turcja łowi w mętnej wodzie. A wodę zamąciły w regionie Rosja i Iran właśnie. Byłoby jej znacznie trudniej dokonywać swoich zbrodni w Rodżawie i Kurdystanie Irackim.

PS. Irańska para sfilmowana podczas tańca w Teheranie została skazana na 10 lat więzienia. Parę skazano za „zachęcanie do demoralizacji i publicznej prostytucji” po tym, jak wideo z tańca przy charakterystycznej bramie zrobiło furorę w internecie.

Kiedy u nas?

5.

Od Brexitu do Bregretu.

Dla niekumających: „Brexit” to neologizm złożony ze słów „Britain” – Brytania i „exit” – wyjście.

„Bregret” – to neologizm złożony ze słów „Britain:” – Brytania i „regret” – żal.

Jedna z najsłynniejszych i najbardziej cenionych brytyjskich komentatorek politycznych, Polly Toynbee pisze w „Guardianie”, że „Trzy lata po Brexicie wszyscy wyborcy w Wielkiej Brytanii mają gorzki smak Bregretu”.

I dodaje: „Większość ludzi opowiada się obecnie za powrotem do UE, ale laburzyści mają rację, unikając kolejnego sporu o Europę”. Bo przy rekordowo niskich notowaniach rządzącej Partii Konserwatywnej jest niemal pewne, że po wyborach rządy przejdą w ręce (mocno nadal amorficznej) Partii Pracy.

„Dzisiejsza rocznica Brexitu to trzy lata politycznego chaosu i ekonomicznej katastrofy. Mija też 50 lat od przystąpienia Wielkiej Brytanii do EWG. … Cameron błędnie sądził, że brexiterów można uspokoić, ale okazali się nienasyceni. Im więcej szkód wyrządza ich Brexit, tym bardziej ekstremalnych wersji żądają, ścigając te niemożliwe fantazmaty, które kłamliwie sprzedali krajowi. …

Ale nie ma powrotu, nie ma powrotu do unii celnej ani jednolitego rynku – mówi Partia Pracy, aby odmówić torysowskim strategom tego, za czym tęsknią: powtórki tematu Brexitu przy następnych wyborach powszechnych, aby odwrócić uwagę od gospodarki, kosztów życia w kryzysie i załamania usług publicznych. Ci, którzy powracają do Partii Pracy w obecnej trudnej sytuacji, wskazują, ilu odchodzących jest teraz Bregretterami. Ponieważ ta szybka zmiana wciąż trwa, ankieter John Curtice mówi, że 57% ludzi opowiada się za powrotem do UE, tylko 43% za pozostaniem poza UE, a 49% uważa, że Brexit osłabia gospodarkę.

[D.O. tu wtrąci jeszcze bardziej robiące wrażenie dane sondażowe: spośród 650 okręgów wyborczych w Wielkiej Brytanii, w 647 jest więcej obywateli, którzy uważają brexit za pomyłkę, niż tych, którzy nadal wierzą w korzyści płynące z opuszczenia UE].

I dalej Toynbee.

Smutek tych, który głosowali za pozostaniem łagodzą oznaki ponownego zjednoczenia kraju przeciwko kłamcom, którzy wykonali tę sztuczkę. Ale pochopnie jest wyobrażać sobie, że nawet 14-punktowa przewaga oznacza zwycięstwo w prounijnym referendum: wiemy, co robią referenda. Poza tym egocentryczna Wielka Brytania zapomina, że Bruksela z wojną na wyciągnięcie ręki i własnymi kłopotami gospodarczymi, może unikać dalszych negocjacji z Wielką Brytanią. Nie zapominajmy o posłach do PE i negocjatorach, którzy obrażali, o złośliwościach i kłamstwach szerzonych przez Nigela Farage’a i Daniela Hannana w Parlamencie Europejskim czy Davida Frosta przy stole negocjacyjnym”.

D.O. poleca lekturę całości, dowiecie się też, kim są „Bremoanersi”!

6.

Anglikański pastor Stephen Sizer, który twierdził, że zamachy z 11 września to był spisek izraelski, został przez Kościół anglikański odsunięty od posługi duchowej za antysemityzm. (Guardian)

Ojciec Maciej Sz. „molestował seksualnie” Wiktorię, Ninę i Magdalenę, nastolatki z Kłodzka. Do aktów seksualnych miało dochodzić między innymi za ołtarzem. Towarzystwo Jezusowe, zakon, do którego należał, zabrało go z Kłodzka i wysłało na probację do Jastrzębiej Góry. Probacja to stan, w którym „chodzi o ciągłe nawracanie się z osobistej grzeszności”. Z Jastrzębiej Góry wysłano go do placówki w Czechowicach-Dziedzicach. Watykańska kongregacja Doktryny Wiary ostatecznie nie wszczęła postępowania przeciwko Maciejowi Sz. i nakazała, by jezuici nałożyli nań nakaz karny z ograniczeniem duszpasterstwa osób małoletnich na dwa lata. Właśnie się kończy. (Wyborcza)

A ponadto…

Jacek Pałasiński

„Drugi obieg” jest publikowany przez Autora na Facebooku. „Studio” udostępnia te teksty Czytelnikom – niekiedy z niewielkimi skrótami w stosunku do oryginału.