2016-03-07.
W nieistniejącym już białostockim, świetnym miesięczniku reporterskim „Kontrasty”, którym przez wiele lat kierował nieoceniony Klemens Krzyżagórski i w którym debiutowało i pisywało wielu reporterów, jak Andrzej Pawluczuk i Janusz Niczyporowicz, na ostatniej kolumnie znajdowała się oryginalna rubryka, nosząca – o ile pamięć mnie nie myli – tytuł: Donosy rzeczywistości. Pomieszczano tam oryginalne dokumenty, fragmenty instrukcji, raportów, protokołów itp. Nie wymagały żadnego komentarza, ich treść świadczyła tak wymownie o autorach/autorze, że było to zbędne.
Dzisiejsze czasy przynoszą nam znów dużo takich dokumentów. Publikujemy dziś jeden z nich: fragment komunikatu Zespołu Prasowego Centralnego Zarządu Służby Więziennej. Wzorem Kontrastów treści komunikatu nie komentujemy. Nie ma takiej potrzeby. W tekście dokonaliśmy skrótów i pozwoliliśmy sobie na wytłuszczenie zdań, które budzą skojarzenia i emocje:
„W dniach 1-3 marca 2016 roku odbyła się roczna odprawa służbowa z udziałem Sekretarza Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości Patryka Jakiego, Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, jego zastępców, kierownictwa Centralnego Zarządu Służby Więziennej, dyrektorów okręgowych, komendantów ośrodków szkolenia i doskonalenia kadr, dyrektorów zakładów karnych i aresztów śledczych oraz przedstawicieli związku zawodowego.
Wiceminister Sprawiedliwości przedstawił priorytety działań i kierunki zmian proponowane przez resort w zakresie polityki karnej i funkcjonowania więziennictwa, które przyczynią się do poprawy bezpieczeństwa państwa, ale też pozwolą na budowanie silnej formacji i pozytywnego wizerunku funkcjonariusza Służby Więziennej. Jednym z priorytetów jest zatrudnienie jak największej liczby skazanych, co będzie możliwe dzięki skuteczniejszej współpracy z samorządami, a także organizowaniu miejsc pracy w zakładach karnych typu zamkniętego. Patryk Jaki wskazał na element ekonomiczny zatrudnienia korespondujący nie tylko z wymiarem resocjalizacyjnym, ale przede wszystkim odpowiadający oczekiwaniom społecznym. Omawiając aspekty wykonania kary pozbawienia wolności podkreślił odpowiedzialność służby za skuteczność prowadzonych oddziaływań i przywrócenie karze właściwego, pożądanego wymiaru. Zwracając się do kierowników jednostek organizacyjnych. Sekretarz Stanu zaakcentował chlubną tradycję Służby Więziennej, zauważalną obecność naszej formacji w uroczystościach patriotycznych i przejawianą w tym względzie inicjatywę, wyrażającą się chociażby udziałem w budowie Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL na terenie Aresztu Śledczego w Warszawie-Mokotowie. Minister zakończył wystąpienie stwierdzeniem, że pełnimy służbę dla Polski i jest to nasze ważne zobowiązanie.
Dyrektor Generalny Służby Więziennej gen. Jacek Kitliński (…) Poinformował również o zmianie statutu i regulaminu organizacyjnego Centralnego Zarządu Służby Więziennej oraz powołaniu od 1 marca br. Biura Edukacji Historycznej – Muzeum Żołnierzy Wyklętych i Więźniów Politycznych PRL. (…)”
PR
„Donosy rzeczywistości”, to chyba tytuł jednego z tomików poezji prozą Mirona Białoszewskiego. Którego specjalnością było pokazywanie realnego, fizycznego niemal, zaistnienia (choć na chwilkę) absurdu i takiego „zaskoku” rzeczywistością, co (wg Bystronia) powinien z reguły budzić śmiech, ale u niego, podobnie jak czasem u Wysockiego i Okudżawy, a przede wszystkim u mojego ukochanego Georga Kreislera, wywołuje efekt dyskomfortu, podobny do niemożliwych rysunków Eshera.
*
Ja, osobiście, ponieważ też jestem na nich skazany, tych klnących po cichu żołnierzy penitencjarnych, będę się w miarę możliwości zatrudniał, zwiększając liczbę zatrudnionych, choć bezpłatnych i działając na ich korzyść. (Znaczy – tych biednych klawiszy.)