Stanisław Obirek: Papieskie pogrzeby czyli kłamstwo nekrologiczne2 min czytania

05.01.2023

Obraz zawierający osoba

Opis wygenerowany automatycznie

Opłakiwanie Jana Pawła II, a zwłaszcza jego pogrzeb, przypominający pochówki władców tego świata stał się tematem znakomitej monografii Magdaleny Hodalskiej, „Śmierć papieża. Narodziny mitu”. Dopiero po latach odkrywamy jak zasadny był to tytuł, gdy z trudem odkrywamy nie tylko rysy czy pęknięcia, ale wręcz ruinę mitu. Jednak ta lekcja niczego Watykanu i jego piarowców nie nauczyła.

Od chwili śmierci następcy polskiego papieża 31 grudnia 2022 ruszyła machina propagandowa Kościoła, dzielnie wspierana przez światowe media. Jesteśmy przekonywani, że oto odszedł najwybitniejszy teolog XX wieku, który zasługuje bez żadnych wątpliwości nie tylko na kanonizacje, ale i tytuł doktora kościoła. Dzisiejsza pompa funebris na pewno przyczyni się do narodzin kolejnego mitu. Już media relacjonują i zapewne będą jeszcze długo komentowały to „najważniejsze wydarzenie” przez wiele tygodni.

Z kolegą Arturem Nowakiem napisaliśmy tekst odbiegający od obowiązującego decorum i zasady de mortuis nil nisi bene. Nie jest łatwo znaleźć chętnego do jego opublikowania. To nas nie dziwi, ale nie zamierzamy się wpisywać w poetykę kłamstwa nekrologicznego.

Tuz po śmierci Josepha Ratzingera ukazały się dwa teksty, które zdecydowanie różnią się od bezkrytycznego chóru chwalców. Jeden pióra katolickiego dziennikarza Jasona Berry’ego, który jako pierwszy pisał o systemowym chronieniu pedofilów w sutannach i drugi amerykańskiego jezuity Thomasa Reese’a. Ten pierwszy doświadczył jako dziennikarz oporu Ratzingera wobec głosu ofiar Maciela Degollado i zburzył mit jego „bezkompromisowej walki z pedofilią w kościele”. Ten drugi przywołał szereg przykładów bezpardonowej walki z niezależnymi i krytycznymi głosami w Kościele. Doświadczył tego na własnej skórze, gdy świeżo wybrany Benedykt XVI wymusił na przełożonych jego dymisję jako redaktora naczelnego Ameryki, tygodnika jezuitów amerykańskich, który „ośmielił się” publikować obiektywne teksty na temat Kościoła. Mogę od siebie dodać, że od początku lat 80. minionego wieku byłem świadkiem bezwzględnego tłamszenia w Kościele jakiejkolwiek krytycznej myśli przez tandem Wojtyła – Ratzinger i dzięki determinacji takich ludzi, jak Berry, Reese i kilku im podobnych kłamstwo nekrologiczne nie do końca przekonało ludzi.

PS.

W tych dniach polskie niezależne media znowu są poddane propagandowej machinie PiS-u, która chce ukarać TVN za pokazanie prawdy o wypadku lotniczym w Smoleńsku. Jest nadzieja, że manipulacje tzw. Komisji Macierewicza zostaną obnażone. Choć jak na razie aż 78 procent wyborców PiS-u w nie wierzy. Zapewne do czasu, gdy PiS straci monopol na „prawdę”.

<strong>Stanisław Obirek</strong>
Stanisław Obirek

 (ur. 21 sierpnia 1956 w Tomaszowie Lubelskim) – teolog, 
historyk, antropolog kultury, profesor nauk humanistycznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego, były jezuita.

Prof. Obirek pisał niedawno m.in…

Print Friendly, PDF & Email
 

17 komentarzy

  1. slawek 05.01.2023 Odpowiedz
  2. narciarz2 06.01.2023 Odpowiedz
  3. narciarz2 06.01.2023 Odpowiedz
  4. Stanislaw Obirek 06.01.2023 Odpowiedz
  5. Mic 06.01.2023 Odpowiedz
  6. Stanislaw Obirek 06.01.2023 Odpowiedz
    • narciarz2 07.01.2023 Odpowiedz
      • slawek 08.01.2023 Odpowiedz
        • narciarz2 08.01.2023
      • Mr E 08.01.2023 Odpowiedz
  7. Stanisław Obirek 08.01.2023 Odpowiedz
    • slawek 09.01.2023 Odpowiedz
  8. Senex 09.01.2023 Odpowiedz
    • Stanisław Obirek 10.01.2023 Odpowiedz
    • slawek 11.01.2023 Odpowiedz
  9. slawek 12.01.2023 Odpowiedz

Odpowiedz

wp-puzzle.com logo