Notice: Undefined index: preview in /home/studioop/domains/studioopinii.pl/public_html/wp-content/plugins/stand-out-text-emphasis/stand-out-text-emphasis.php on line 112

Zbigniew Szczypiński: Zmiany na światowej scenie i ich skutki4 min czytania

()


21.11.2026

No to mamy to – w dalekich Chinach spotkali się Trump, Putin i Xi, trzej ludzie, którzy myślą, że teraz to oni wyznaczają kierunki polityki dla całego świata. Podstawą takiego myślenia nie jest wielkość gospodarki, w tej konkurencji liczą się tylko Chiny i Stany Zjednoczone. Rosja Putina nie jest żadną potęgą gospodarczą, jej gospodarczy potencjał jest równy gospodarce takiego kraju jak Włochy, a nieporównywalny z potencjałem gospodarczym Unii Europejskiej. Pozycja Rosji jest tylko pochodną tego ile głowic atomowych ma ona do swojej dyspozycji.

To, że ci trzej przywódcy spotkali się, by debatować nad przyszłością świata jest dowodem na to, jak bardzo świat się zmienił. Jak wielkie idee i wartości zastąpione zostały brutalną siłą wyrażoną ilością głowic atomowych. Putin na spotkaniu specjalnie eksponował małą walizeczkę z kodami atomowymi pozwalającymi mu odpalać atomowe bomby niezależnie od tego, gdzie jest.

Ilość tych głowic, to bardzo konkretna wielkość, w tej trójce kraj najbogatszej i najszybciej rosnącej gospodarki jakim są Chiny wyraźnie odstaje od Stanów i Rosji, które mają tych głowic dziesięciokrotnie więcej. Ten nie cały tysiąc chińskich głowic w połączeniu z wielkością i tempem wzrostu chińskiej gospodarki wystarcza jednak, by to Chiny były gospodarzem tego szczytu. Nazywanie go nową Jałtą jest błędem i prezentem dla Putina. Tamta Jałta, na której trzy kraje, które pokonały III Rzeszę Adolfa Hitlera ustalały nowy porządek, to nie jest spotkanie tych trzech ludzi, z których każdy ma inne cele i priorytety.

Ale stało się – dokument mówiący o pokoju został przedstawiony opinii publicznej. To nie jest obszerny tekst, konfrontując go z atmosferą jaka towarzyszyła przygotowaniu do tego spotkania można przypuszczać, że nie jest to wszystko co zostało uzgodnione w tych rozmowach w formule face to face. Cały świat zapamięta to, co Trump powiedział witając się z Putinem – „to jest mój przyjaciel”, to nie są słowa bez znaczenia, określenie „mój przyjaciel” kierowane były do kogoś, kto jest ścigany przez międzynarodowy trybunał jako zbrodniarz wojenny jako ten, który odpowiada za trwającą już blisko pięć lat krwawą wojnę, w której giną tysiące ludzi każdego tygodnia, wojnę w której Rosja nie ma sukcesów militarnych i nic nie wskazuje na to, że będzie je miała. Ukraina, kraj który miał zostać pokonany w klika dni walczy i odnosi sukcesy militarne już pięć lat. Obecne nasilenie ataków na infrastrukturę energetyczną Ukrainy jest próbą złamania ukraińskiego oporu w nadchodzących trudnych miesiącach zimy, takiej zimy jaka jest tam normą. Ukraińskie miasta pozbawione ciepła i światła staną się śmiertelną pułapką dla mieszkańców i mogą wpłynąć na ich decyzję o dalszej walce. To, co dzieje się teraz, te zmasowane ataki na infrastrukturę energetyczną jest realizacją planów takiego zbrodniarza jakim jest Putin.

Jego obecność na spotkaniu w Chinach jest budowaniem własnej pozycji w świecie. Jeżeli tak by miało być, że wystarczy arsenał atomowych głowic, to mamy nową sytuację, w której liczą się tylko argumenty siły. Jeżeli tak by się stało to oznacza to powrót do tego co było…

Teraz wszystko zależy od tego jak zareaguje Europa – wielki nieobecny na spotkaniu tej trójki w Chinach – czy jej reakcja będzie adekwatna do rosyjskich prowokacji dziejących się każdego dnia – ostatnio znowu na wschodniej granicy Polski, czy jako zjednoczona Europa potrafimy wypracować wspólne stanowisko wobec agresora, jakim jest putinowska Rosja, czy pogrążymy się w jałowych sporach, w których jesteśmy mistrzami.

I jeszcze na koniec – to co dzieje się na świecie musi wpłynąć na to, co dzieje się w kraju. Trzeba spojrzeć nowym okiem na partie polityczne jawnie sprzyjające polityce Putina i podjąć adekwatne kroki, by je wyeliminować ze sceny, zanim będzie za późno. Trzeba też odpowiedzieć sobie na pytanie, czy nadal mamy wierzyć, że bezpieczeństwo Polski zależy od Trumpa, nadal prezydenta Stanów Zjednoczonych, traktującego politykę jak biznes, jako sposób na zarabianie pieniędzy, jego i jego rodziny.

Prezydentura Trumpa potrwa jeszcze dwa lata, chyba że jego szaleństwa staną się również zagrożeniem dla Stanów.

Patrząc na jego zachowanie, na to co i jak mówi, każdy myślący człowiek musi wiedzieć, że mamy do czynienia z nienormalnym człowiekiem, człowiekiem myślącym głównie o sobie i swojej wielkości, która nie ma granic.

Stawiam tezę, że Trump nie dotrwa końca swojej kadencji i Ameryka znajdzie sposób na uwolnienie siebie i świata od tego szaleńca.

Dwa lata to i dużo i mało, wszystko zależy od miejsca, jakie zajmuje obserwator…

Zbigniew Szczypiński

Polski socjolog i polityk. Założyciel i wieloletni prezes Stowarzyszenia Strażników Pamięci Stoczni Gdańskiej.

How useful was this post?

Click on a star to rate it!

Average rating / 5. Vote count:

No votes so far! Be the first to rate this post.

3 komentarze

  1. acl 21.11.2026 Odpowiedz
  2. Stan 21.11.2026 Odpowiedz
  3. Maciej 22.11.2026 Odpowiedz

Odpowiedz

wp-puzzle.com logo