Jerzy Dzięciołowski: Ciasteczko częściowo nieświeże3 min czytania

2017-09-06.

Niewiele brakowało, żeby nazwał mnie lewakiem i tylko kultura osobista, po przodkach, prawicy z przekonania powstrzymała go od zdefiniowania mojej tożsamości.

Z miejsca przystąpił do pozbawiania mnie godności. – I co kolego, wieszczyłeś, że się gospodarka posypie, a jest 4 procent wzrostu. – Spodziewałem się tego zagajenia. Nie mówiłem, że się gospodarka posypie, tylko, że jak się posypie, to dobra zmiana się odechce suwerenowi. A to jest różnica, tylko kolega zauważa ostatnio treści, które sam wygłasza.

Po drugie primo, główne nośniki informacji młócą te 4 procent wzrostu, jak encyklikę, dodając co najwyżej porównanie z rokiem ubiegłym. A sprawa wymaga pogłębienia.

Wszystko to jest wynikiem braku edukacji ekonomicznej społeczeństwa, czego koronnym dowodem jest fakt, że Hospodarskie Nowiny dostały wsparcie rządu Czech a „Życie Gospodarcze” państwo olało.

Tu się chwilę się zawahałem, czy nie zabrnąłem za bardzo w poparcie centralnej władzy, która się właśnie odradza, i, żeby zatrzeć złe wrażenie, też przystąpiłem do demolki. Wymień mi – mówię, jedną, słownie jedną inwestycję o skali krajowej, którą po dwóch latach, rząd prawicy, mógłby się pochwalić!?

Ostatnio społeczeństwo się dowiedziało, że mamy mieć pół biliona od Chińczyków (jak się ewentualnie zatka finansowanie z UE) i że wybudują nam elektrownie atomowe mocy 10 tysięcy megawatów, dodałem: ale coś mi się widzi, że będzie jak z reaktywacją Jedwabnego Szlaku, milionem samochodów elektrycznych, i co tam jeszcze…

Ponieważ koledze szło niesporo z wykazaniem, że inwestycje (czyli, upraszczając wykorzystanie zgromadzonych oszczędności) plus podaż pracy (a rąk do pracy coraz mniej), trwale nakręcają rozwój, wrzuciłem zastępczo:

Jest taki facet, reporter nazywa się Ziemowit Szczyrek, ostatnio na topie, on nie jest z pisowskiej bajki, pisze tak: – Nie mam oporów przed zaakceptowaniem rządów prawicy, wygrali wybory mają legitymację, żeby rządzić. Na plus im trzeba zapisać że nie rozwalają gospodarki. A PiS, który chce akceptacji dla tego co robi – serwuje chamstwo. Prawica z klasą, to jest to co ma stara dobra Anglia. Nam by się też taka przydała. – Pojednawczo, dla złagodzenia określenia „chamstwo”, przypomniałem koledze, że przedwojenni konserwatyści, znaczy się również jego przodkowie, byli z klasą.

Tak się zagadałem, że kolega miał czas na złapanie oddechu i wyjechał mi z argumentem, że prosperity bierze się z uszczelnienia gospodarki, czego państwo ciepłej wody w kranie nie miało, a nawet wprost przeciwnie. Zgodziłem się, że gdyby nie wzrost przychodów z VAT-u i inne uszczelnienia, to władza by cienko przędła i żeby rzucić socjal na wyborców, trzeba by było jeszcze bardziej się zadłużyć (na razie awansowaliśmy z bodaj czwartego miejsca najmniej zadłużonych krajów w UE przed zmianą rządu, na miejsce w okolicach dwudziestego).

I jeszcze wymyśliłem, że trzeba by się było zastanowić w jakim stopniu strach przed wizytą smutnych panów w przedsiębiorstwach wpływa na mobilność kadr zarządzających firmami oraz skłonność do podejmowania decyzji.

Czy aby straty nie równoważą korzyści, a w każdym razie zagrażają gospodarce w przyszłych latach?

Po obrzuceniu się tymi inwektywami przeszliśmy do obgadywania znajomych. I wszystko by się dobrze skończyło, to znaczy w duchu porozumienia i wzajemnego szacunku, gdyby nie to, że przy pożegnaniu, podkusiło mnie powiedzieć, że jestem pełen uznania dla skuteczności panującej ekipy, tyle że odbywa się po trupach.

Czyli, że ciasteczko jest częściowo nieświeże. Mój kolega nawet się nie uniósł. Spokojnie wyznał: – Ta twoja demokracja rozsypie się przez procedury. – Na zakończenie uzgodniliśmy, że przeżyjemy do następnego spotkania.

Jerzy Dzięciołowski