Jak dotąd, zarzuty postawione 578 osobom przez policję, nie utrzymały się przed sądem. Niewielki procent spraw, w których sąd uznał winę, skłania do wniosku, że nadużywanie uprawnień przez policję ma charakter systemowy, a nie przypadkowy. Obecne władze stosują praktykę nękania prawnego opozycji, polegającego na zastraszaniu protestujących bezzasadnymi legitymowaniami i zatrzymaniami, za którymi idzie stawianie zarzutów i procesy przed sądem. Głosy krytyczne są obecnej autorytarnej władzy nie na rękę, woli słucha własnych klakierów, a nie mieć do czynienia ze świadomymi obywatelami, przyzwyczajonymi już do korzystania z wolności wyrażania opinii i wolności zgromadzeń, zagwarantowanych w art. 54 i 57 Konstytucji RP.
Zarzuty te są nietrafione z wielu powodów. Sędziowie czytają Konstytucję w przeciwieństwie do dysponentów sił policyjnych. Lektura treści orzeczeń nie pozostawia co do tego wątpliwości. Sędziowie wykazują, że działania stających przed sądem obywateli nie stanowią szkodliwego społecznie, karygodnego czynu, w ogóle nie zawierają znamion czynu zabronionego, albo stanowią wyraz koniecznej obrony wyższego dobra. Ważą, po której stronie leży pożytek społeczny i gdzie są dopuszczalne granice debaty publicznej, poza którą ochrona konstytucyjna wolności wypowiedzi się nie należy. W tym aspekcie szczególnie ważne są opinie sędziów wskazujące, że granicą tą są treści godzące w dobra chronione innych osób, ich ludzką godność, lub podważające fundamenty ustroju RP. Ochrona tych wartości jest nadrzędna i wolność słowa staje się dobrem mniejszej wagi.
Sędziowie widzą, że jedynym powodem działań obywateli jest troska o Polskę, do której upudrowane legalizmem wpełzają autorytaryzm, rasizm, faszyzm, ksenofobia, nietolerancja dla inaczej czujących i inaczej myślących. Wspierają się też w tych kwestiach na orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego, Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, Komitetu Praw Człowieka ONZ, Komitetu ds Likwidacji Dyskryminacji Rasowej ONZ. Przywołują umowy międzynarodowe, które Polska ratyfikowała, zobowiązując się ich przestrzegać i je wykonywać, takie jak Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wartości, Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ, Karta Praw Podstawowych UE. Uświadamiają nam, że utrzymując pokojowy charakter działań, poruszamy się w granicach prawa. Cytaty z orzeczeń (opisy spraw na dole tekstu) mówią same za siebie:
