01.05.2022
1.
Są faszystowskie potwory różnych szczebli. Stoją na czele państw i armii, koncernów i dywizji, plutonów i wydziałów w biurach. I są w wielu, wielu innych miejscach.
D.O. przez całe życie nie wyrobił sobie opinii, którzy są bardziej uciążliwi w codziennym życiu przeciętnego obywatela: przywódcy państw, czy przełożeni w zakładach pracy.
Może po prostu i jedni i drudzy.
Jak ty uważasz, Czytelniku?
Przeczytaj przełomowy, tyleż nieoczekiwany, co genialny tekst Anne Appelbaum „Śledzą dawne czyny, żeby nie zawieruszył się żaden błąd, żadna gafa, żadna nieporadna metafora. I nie znają niuansów” (https://wyborcza.pl/…/7,124059,28385136,anne-applebaum…).
Jest tak ważny, że założę się, że dostanie zań kolejnego Pulitzera.
2.
Dlatego przy tej szczególnej dacie D.O. życzy P.T. Czytelnikom, by oni wszyscy, dyktatorzy, faszystowskie potwory wszystkich szczebli, sczeźli.
Albo się nawrócili. Ale nawracają się bardzo rzadko, bo jak ktoś się rodzi faszystowskim potworem, to przeważnie takim umiera.
Oby szybko i bezpotomnie.
Niech żaden z nich już tobą, drogi Czytelniku D.O., nie pogardza. Niech twoja praca nie będzie przez nich postponowana, marnowana, mizernie opłacana.
Niech sprawiedliwości, niech przyzwoitości stanie się zadość.
3.
Ta praca jest bezpłatna i może być wykorzystywana przez każdego w dowolnym celu. Jeśli chcesz korzystać z tej zawartości, nie musisz prosić o pozwolenie, o ile przestrzegasz wszelkich wymagań licencyjnych wymienionych na tej stronie (https://commons.wikimedia.org/…/File:Artgate_Fondazione…).
Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie,
Że ci ze złota statuę lud niesie,
Otruwszy pierwej?
Są wśród P.T. Czytelników osoby mądre, wrażliwe, artystyczne dusze, a ich dobre życie cechuje się ustawicznym nadziewaniem na pięść buraka.
- Brutalny cham nienawidzi artystów, nie znosi ludzi subtelnych, przyzwoitych. I ich prześladuje.
- Prymitywny ciul nienawidzi wykształconych, nie znosi umytych. I ich prześladuje.
- Fanatyczny bęcwał nienawidzi racjonalistów, nie znosi myślących. I ich prześladuje. I chętnie pali na stosie.
Czy kraj oddany w ręce buraków, chamów, ciuli i fanatyków, prześladujący swe najlepsze córy i synów, może przetrwać?
Kraj, który skazał na niebyt takich ludzi, jak Witold Gombrowicz, Czesław Miłosz, Jerzy Giedroyć, Gustaw Herling Grudziński, Jan Nowak Jeziorański, Władysław Anders, Józef Czapski, Stanisław Maczek, Stanisław Cat Mackiewicz, Leopold Okulicki, Leopold Tyrmand, Marek Hłasko, Zbigniew Brzeziński, Józef Piłsudski, Ignacy Jan Paderewski…
Lista jest znacznie dłuższa. I ciągle się wydłuża, bo pisowska bolszewia prawie codziennie dodaje do niej pisarzy, malarzy, kompozytorów, naukowców, myślicieli, by nie wspomnieć już o politykach.
Niedawno D.O. wyliczał rosyjskich geniuszy, których kolejne reżimy używają, jako broni w walce z postępem i Oświeceniem i których jednocześnie srodze prześladowały, a nawet zabijały.
Ale, jak powiedział podczas niedawnej debaty Adam Michnik, „zanim zaczniemy krytykować Rosję, przyjrzyjmy się nam samym”.
Coś ty Italii zrobił, Alighieri,
Że ci dwa groby stawi lud nieszczery,
Wygnawszy pierwej?
Coś ty, Kolumbie, zrobił Europie,
Że ci trzy groby we trzech miejscach kopie,
Okuwszy pierwej?
Coś ty uczynił swoim, Camoensie,
Że po raz drugi grób twój grabarz trzęsie,
Zgłodziwszy pierwej?
Coś ty, Kościuszko, zawinił na świecie,
Że dwa cię głazy we dwu stronach gniecie,
Bez miejsca pierwej?
Coś ty uczynił światu, Napolionie,
Że cię w dwa groby zamknięto po zgonie,
Zamknąwszy pierwej?
Coś ty uczynił ludziom Mickiewiczu?
II
Więc mniejsza o to, w jakiej spoczniesz urnie,
Gdzie, kiedy, w jakim sensie i obliczu,
Bo grób twój jeszcze odemkną powtórnie,
Inaczej będą głosić twe zasługi
I łez wylanych dziś będą się wstydzić,
A lać ci będą łzy potęgi drugiéj
Ci, co człowiekiem nie mogli cię widziéć.
III
Każdego z takich, jak ty, świat nie może
Od razu przyjąć na spokojne łoże,
I nie przyjmował nigdy, jak wiek wiekiem.
Bo glina w glinę wtapia się bez przerwy,
Gdy sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem
Później… lub pierwéj…
Przypisy Norwida
- Sokratesowi w kilka czasów po śmierci jego Ateńczycy statuę ze złota postawili.
- Dante grzebany w Rawennie i we Florencji.
- Krzysztof Kolumb jest grzebany w Hiszpanii, w St. Domingo i w Hawannie.
- Cztery lata temu szukano na cmentarzu komunalnym, gdzie był pochowany jednooki bez nogi żebrak, żeby Camoensa pochować.
- Kościuszko leży w Solurze i w Krakowie.
- Napoleona drugi pogrzeb niedawny.
Patron wszystkich geniuszy niedocenianych, wyśmiewanych, pogardzanych przez durniów, często utytułowanych.
This work is in the public domain in its country of origin and other countries and areas where the copyright term is the author’s life plus 70 years or fewer (https://commons.wikimedia.org/…/File:Cyprian_Kamil…).
Przypisy D.O.:
Och, jakże miła jest nadzieja, że ‘grób twój jeszcze odemkną powtórnie, inaczej będą głosić twe zasługi i łez wylanych dziś będą się wstydzić, a lać ci będą łzy potęgi drugiej ci, co człowiekiem nie mogli cię widzić’.
Niestety: ‘sprzeczne ciała zbija się aż ćwiekiem później… lub pierwy’.
4.
À propos figli di puttana 1: Vadym Bojczenko, burmistrz Mariupola, powiedział, że w ciągu dwóch miesięcy wojny siły rosyjskie zabiły dwa razy więcej mieszkańców miasta niż nazistowskie Niemcy w ciągu dwóch lat okupacji.
Podczas II wojny światowej w ciągu dwóch lat okupacji Mariupol naziści zabili 10 000 cywilów. Rosjanie podwoili tę liczbę, powiedział Bojczenko.
5.
À propos figli di puttana 2: Piotr Miączyński, Leszek Kostrzewski napisali w „Wyborczej” (https://wyborcza.biz/…/7,147582,28391683,dlaczego…) jeden z najbardziej wstrząsających raportów o stanie państwa polskiego. Nie możesz opuścić tej lektury, Czytelniku.
Do tego stanu doprowadziła Polskę banda dei figli di puttana, jakiej ten nieszczęsny kraj nie zaznał bodaj od czasów Targowicy.
6.
30 kwietnia 2016 r. Polska Agencja Prasowa ocenzurowała i usunęła fragment oświadczenia Departamentu Stanu z okazji polskiego święta narodowego.
Usunięty fragment brzmiał: … „our joint commitment to shared ideals of democracy and the rule of law” („nasze wspólne przywiązanie do przestrzegania idei demokracji i rządów prawa”).
No, ale to było 6 lat temu. Teraz wiele się zmieniło.
Na gorsze.
7.
70 lat temu, 3 maja 1952 r. rozpoczęło nadawanie Radio Wolna Europa.
Administracja Eisenhowera zażądała, by na antenie dać przestrzeń wszystkim polskim ugrupowaniom z emigracji, zażądała pełnego pluralizmu. I RWE ten pluralizm dała.
Pierwsza komuna panicznie bała się wolnego słowa i prześladowała je, jak mogła. Zagłuszała „Warszawę Czwartą” lub, wśród młodszych słuchaczy, „Warszawę Zachodnią”, co kosztowało ogromne pieniądze. Szkalowała dobrych, mądrych, wolnych Polaków najgorszymi epitetami. Występujących w rozgłośni artystów i intelektualistów skazywała na śmierć cywilną, eliminowała z życia publicznego, wymazywała z literatury i z pamięci. Wtrącała do więzienia ludzi RWE słuchających.
I padła pierwsza komuna, której się wydawało, że wolność można stłamsić.
8.
Tak, można, tłamsząc elity. Bo motłoch wolności nie potrzebuje, umiłowania wolności nie przekazuje na kolejne pokolenia; zamiłowanie do gięcia karku i owszem.
Ale poeta pamięta. ‘Możesz go zabić – narodzi się nowy’… Więc faszystowskie potwory wszystkich epok miały baczne oko na poetów, wielu zabiły, innym zgotowały piekło na ziemi.
A wolność może nie jest najlepszym sprzymierzeńcem ludzi czujących, ale z pewnością jest największym wrogiem ludzi wyzutych z empatii, psychopatów i socjopatów.
D.O. uważa, że czasy już dojrzały, by wznowić nadawanie Nowej Wolnej Europy.
Bo łeb podniosła i wszystko oblepia swoim jadowitym śluzem druga komuna, bliźniaczo podobna do pierwszej i tak, jak pierwsza, działająca na korzyść Moskwy. I tak jak pierwsza, i druga komuna panicznie boi się wolnego słowa i czyni wysiłki, by je stłamsić.
Dlatego tak aktualnie brzmią archiwalne audycje RWE, codziennie nadawane w tygodniu o 19 w radiowej Dwójce przez Andrzeja Mietkowskiego. To chwilowo najbardziej antypisowska audycja w mediach publicznych: wystarczy zamienić w myślach pierwszą komunę drugą, zamienić PZPR pisem, i mamy coś tak zjadliwie antyreżimowego, że żaden współczesny publicysta by nie napisał.
Tylko, czy ewentualne wskrzeszenie Wolnej Europy może coś zmienić w narodzie o zniewolonych umysłach?
9.
Maj, czerwiec, lipiec, a pod koniec sierpnia drzewa będą miały już czerwone liście…
A bratki, ukochane bratki, prześliczne, kolorowe bratki, malutkie bratki z wielkimi płatkami, lada dzień przekwitną i … czy dożyjemy dnia, kiedy zakwitną znowu?
Jacek Pałasiński
„Drugi obieg” jest publikowany przez Autora na Facebooku. „Studio” udostępnia te teksty Czytelnikom – niekiedy z niewielkimi skrótami w stosunku do oryginału.
