PIRS: Telewizja pokazała (175)6 min czytania

2015-11-28.

Nadchodzą nieuchronnie czasy weryfikacji kto jest prawdziwym Polakiem i należy do zdrowej większości, a kto do mniejszości, która może być co najwyżej tolerowana. Patriotyzm (definicję wkrótce poznamy), narodowość, właściwe wyznanie, skłonności seksualne, brak związków z czerwonym komunistycznym i postkomunistycznym reżymem a także z „różowymi” typu PO – to będą główne kryteria oceny.

Boję się. Pod wieloma względami należę do mniejszości. Nie, nie, nie należałem do PZPR ani też nie jestem gejem, obciąża mnie coś znacznie gorszego. Otóż ja prawie nie pijam alkoholu. Jest to wyjątkowo obciążająca cecha i każdorazowo degraduje mnie w oczach współziomków. Oczywiście tłumaczę się gęsto gdy odmawiam kielicha, ale jakie to tłumaczenia. Wiadomo, nie ma prawdziwych przeciwskazań do picia. To, oraz inne moje cechy, praktycznie wykluczają mnie ze społeczności prawdziwych Polaków. Gorzej ode mnie miał chyba znajomy mego kuzyna, który mało że był Murzynem to dodatkowo był Żydem. Na szczęście był Amerykaninem.

* * *

Stanisław Cat–Mackiewicz w książce „Stanisław August” pisze:

– Ciekawe jest, że Polska – dająca sobie Rosji narzucać prawa, królów i politykę –  nie uznawała tytułu cesarskiego, przywłaszczonego sobie przez Piotra Wielkiego, i wciąż nazywała cesarzy rosyjskich tylko carami, co ciągle budziło różne komplikacje, najzupełniej zbędne. Ale tak u nas stale – hierarchia ważności, spraw politycznych stoi zawsze na głowie, poświęca się sprawy najważniejsze dla spraw w ogóle nie mających żadnego znaczenia, dla jakiegoś głupiego frazesu.  

To zamiłowanie do symbolu, frazesu, przejęła prawica. Ostatnim przykładem jest usunięcie flag Unii Europejskiej z gabinetów prezydenta i premiera. Po co? Żeby pokazać innym krajom Unii, że możemy się na nie obrazić jak nie będą grzeczne?

Podobnym idiotyzmem jest powtarzane przez wielu prawicowych polityków (z Radkiem Sikorskim na czele) wezwanie do zburzenia Pałacu Kultury, tylko dlatego że był to „dar narodów Związku Radzieckiego” i nosił imię Józefa Stalina.

Także usilne starania żeby zmienić nazwy ulic, zniszczyć pomniki i wybudować akurat w tym miejscu nowe, odpowiadające ideologii prawicy, świadczą o infantylizmie.

To jakieś magiczne pogańskie myślenie, przekonanie, że przedmioty zawierają miazmaty, które przejdą na ludzi i zarażą ich „ideologią komunistyczną” a „właściwe” spowodują że ludzie przejmą „naszą ideologię”.

* * *

Tym którzy wierzą, że naród jest wzburzony postępowaniem PiS i da odpór, dedykuję fragment artykułu o Janie Klacie, dyrektorze Teatru Starego w Krakowie (Jacek Tomczuk, Newsweek).

Do krakowskich szkół chodzą jego trzy córki. Ostatnio wróciły po lekcjach i mówią: tato, rozmawialiśmy o uchodźcach i jeden kolega powiedział, że trzeba do nich strzelać. A pani nauczycielka się z nim zgodziła. Inny zapewniał, że przynoszą robaki, a pan dyrektor mówił, że ten, kto nie głosował na PiS nie może się nazwać patriotą.

W szkole dziecko się oparło o ścianę pamięci Jadwigi i Lecha Kaczyńskich. Miało za to uwagę w dzienniczku, zostali wezwani rodzice.

* * *

Jerzy Stępień, były prezes Trybunału Konstytucyjnego, patrzy z optymizmem na wybory sędziów TK. Jego zdaniem, bez względu na to z czyjego poparcia został wybrany,  każdy sędzia staje się niezależny i orzeka według prawa, nie ma sędziów „partyjnych”. Przytoczył przykłady sędziów wybranych przez daną partię, którzy wyrokowali wbrew interesom tej partii. Sam został wybrany z poparcia AWS, ale nie uważał się za sędziego tej partii.

Jednak walka o wybór sędziów TK stwarza wrażenie jakby to mieli być sędziowie „partyjni”. W związku z tym Artur Andrus proponuje, aby np. lekarze mieli na drzwiach gabinetów wywieszoną informację typu „lekarz PiS”, „lekarz PO”, „lekarz Nowoczesnej” itp.

* * *

Ci, co pamiętają czasy „realnego socjalizmu”, znajdą wiele podobieństw z obecną sytuacją i najbliższymi zdarzeniami. Jak już dawno stwierdził tow. Stalin, w miarę budowy socjalizmu zaostrza się walka klasowa – wstecznicy nie chcą pozwolić na budowę i tym ostrzej należy ich zwalczać.

Obecnie głównym motywem działań rządu ma być bezpieczeństwo Polaków. Skoro zagraża nam terroryzm, to trzeba będzie użyć wszelkich środków, łącznie ze specjalnymi uprawnieniami służb, aby zapewnić bezpieczeństwo. Mam silne podejrzenie, że okaże się iż najwięcej zwolenników okazania słabości wobec terrorystów islamskich znajdzie się w szeregach partii opozycyjnych oraz określonych dziennikarzy.

Te nadmierne środki bezpieczeństwa nie będą martwić władzy. W latach 60. Romana Granas, przedwojenna komunistka, udała się do tow. Gomułki i powiedziała że należy ukrócić wszechwładzę bezpieki, która wyrasta już nad partię. – Tutaj ważne jest kto trzyma kij, uspokajał ją Gomułka.

Przy okazji: w Przeglądzie przypomniano działania pana Ziobry w okresie poprzednich rządów PiS. W tym czasie, w związku z szukaniem mafii i układu, aresztowano kobietę w 9. miesiącu ciąży i wstawiła się za nią pani prezydentowa Maria Kaczyńska. Wtedy ulubiona przez pana Ziobrę Prokuratura Apelacyjna w Katowicach chciała sprawdzić, czy nie występują powiązania pani Kaczyńskiej ze światem przestępczym.

* * *

Przypisywana jezuitom maksyma „Cel uświęca środki” zdaje się być akceptowana przez wszystkich. Dla polityków jest to chleb powszedni, a bezpośrednim ich celem jest zdobycie władzy. Oczywiście zwykle formułują cel nadrzędny, którym jest powszechne dobro. I znów, dla osiągnięcia tego „dobra” działają często w sposób koszmarny, poprzez ewidentne zło, co widoczne jest w systemach totalitarnych i autorytarnych. Ludzie często akceptują środki stosowane przez polityków, a świństwa, jakie ci dokonują, nazywane są elegancko walką polityczną.

Politykom, którzy stawiają sobie różne cele i dopuszczają stosowanie wszelkich środków dla ich osiągnięcia, chciałbym zadedykować słowa Olivera Cromwella: – Zaklinam was na miłość Boską, pomyślcie, iż możliwe jest, że się mylicie.

PIRS