Izabella Tabarovsky: Radziecki antysyjonizm i współczesny antysemityzm lewicy

TOKSYCZNE DZIEDZICTWO RADZIECKIEGO ANTYSEMITYCKIEGO ANTYSYJONIZMU

Musimy dopiero w pełni zrozumieć, jak radziecka propaganda antysyjonistyczna wpłynęła na świat. W indywidualnych wypadkach, gdzie ten wpływ jest ewidentny, jest oczywiste, jak negatywnie wpłynęło to na życie Żydów na całym świecie.

Jeden wypadek takiego wpływu dokumentuje książka Dave’a Richa The Left’s Jewish Problem: Jeremy Corbyn, Israel and Anti-Semitism. [Żydowski problem lewicy: Jeremy Corbyn, Izrael i antysemityzm]. Rich szczegółowo opisuje, jak przyjęcie rezolucji ONZ ”Syjonizm jest rasizmem” – o co zabiegał Związek Radziecki przez dziesięć lat – otwarło możliwość Związkowi Studentów Brytyjskich do ograniczenia działalności i finansowania żydowskich stowarzyszeń na kampusach lub do całkowitego zakazania ich.  

Logika była prosta: ONZ ustaliła, że syjonizm jest rasizmem; żydowskie stowarzyszenia deklarują poparcie dla Izraela; ergo żydowskie stowarzyszenia są rasistowskie i nie mogą być tolerowane na kampusach. Związek Studentów Brytyjskich „głównie zrobił to z honorowych, antyrasistowskich powodów, ale robiąc to, odkryli coś niepokojącego – pisze Rich. – Kiedy używasz idei ‘syjonizm jest rasizmem’ jako podstawy praktycznej polityki, kończysz z antysemicką kampanią” (Rich 2016).

W lipcu 1990 roku, na niespełna rok przed rozpadem ZSRR, „Prawda” opublikowała artykuł redakcyjny, w którym przyznała zło antysyjonistycznej kampanii, która trwała przez poprzednie ćwierć stulecia: „Znacznych szkód dokonała grupa autorów, którzy, udając, że walczą z syjonizmem, zaczęli wskrzeszać wiele koncepcji antysemickiej propagandy Czarnej Sotni i faszystowskiego pochodzenia. Ukrywając się za marksistowską frazeologią, przypuszczali ordynarne ataki na żydowską kulturę, na judaizm i ogólnie na Żydów”. Jeden artykuł redakcyjny nie może jednak naprawić szkód wyrządzanych przez ponad dwadzieścia lat. Sondaż radziecki w 1990 roku pokazał, że znaczny procent obywateli radzieckich uważało, że syjonizm jest „polityką ustanowienia światowej supremacji Żydów” i „ideologią używaną do usprawiedliwienia izraelskiej agresji na Bliskim Wschodzie”.  

Wśród organizacji, które osiągnęły znaczącą pozycję po tym, jak pieriestrojka zniosła kontrolę nad społeczeństwem obywatelskim, były zjadliwie antysemickie Pamiat (Pamięć) i Otcziestwo (Ojczyzna), które mieszają faszystowskie i neonazistowskie idee z osobliwym rodzajem rosyjskiego, etnicznego ultranacjonalizmu. Kilku spośród ich przywódców było tymi samymi ideologami, którzy fabrykowali radziecką kampanię antysyjonistyczną.  Latem 1988 roku, kiedy rosyjska Cerkiew Prawosławna przygotowywała się do świętowania tysiąclecia chrześcijaństwa, pogłoski o nadchodzących pogromach wpędziły Żydów w tym kraju w panikę. W ciągu kolejnych dziesięciu lat kraj opuściło dwa miliony Żydów.  

Print Friendly, PDF & Email

WP Twitter Auto Publish Powered By : XYZScripts.com