***

Podsumowując nasze szanse na zdobycie pozycji mocarstwa zastanówmy się: czy stosowanie „efektu demonstracji”, gigantomanii i priorytetu 2% zbrojeń rocznie w budżecie, oraz wysoko zadłużonego PKB, aby zdobyć u zbankrutowanych zagranicznych prezydentów opinię potęgi, jest dobrym rozwiązaniem?

Znacznie lepsze dla obywateli byłoby skierowanie wydatków budżetu na osiągnięcie najlepszego systemu edukacji od żłobków i przedszkoli do mniej licznych , lecz wyspecjalizowanych wyższych uczelni, o najwyższym możliwym poziomie w skali europejskiej i światowej, powszechnie dostępnej profilaktycznej opieki lekarskiej i zwalczenia tzw. chorób społecznych, znakomicie funkcjonującego systemu wszelkich usług dla obywateli, również w niedziele, szybkiej i komfortowej, bezpiecznie i finansowo dostępnej infrastruktury komunikacyjnej.

Konieczne jest znaczne podniesienie ilościowych i jakościowych standardów mieszkalnictwa, gdyż jesteśmy bardzo opóźnieni w porównaniu z resztą państw Unii. Ważne jest ustanowienie stałego, wysokiego procentowo w budżecie, funduszu na programy innowacyjne i modernizacyjne, we wszystkich dziedzinach gospodarki: rolnictwie, przemyśle i usługach, oraz bardzo znacznego doinwestowania ochrony środowiska i systemów recyklingowych.

Warto też zauważyć, że zdecydowanie przereklamowane procenty wzrostu PKB dla całego kraju, jak i na głowę ludności, są bardzo nieprecyzyjne w ocenie zrównoważonego rozwoju państwa.

Ich wyniki często całkowicie fałszują realny stan gospodarki kraju i kierują w ślepe uliczki, niczym źle zaprogramowany GPS. Należałoby się częściej posługiwać przynajmniej wskaźnikiem Human Development Index (HDI) który uwzględnia np. bardzo syntetyczny wskaźnik jakości życia, przez długość jego trwania, niestety nie zawiera wskaźnika zróżnicowania bogactwa poszczególnych obywateli i różnic klasowych, które według ostatnich badań mają wielkie znacznie dla jakości życia, perspektyw rozwojowych i ogólnego dobrostanu.

Janusz Dąbrowski