08.09.2026
Postęp w sprawach technicznych jest nierównomiernie rozłożony. W Indiach, dajmy na to, lepianki z gliny sąsiadują z luksusowymi wieżowcami naszpikowanymi elektroniką. Statystyczny nomada z Arabii Saudyjskiej odżywiający się piaskiem i ropą naftową do popicia, posiada telefon satelitarny. W Korei Północnej większość społeczeństwa opycha się trawą po to, by kilku kacyków mogło sobie pozwolić na atomową broń.
Do jakiej dziury krytej słomą nie wejdziesz, ludzie mają plastikowe wiadra, butelki, smartfony z chipami; cała światowa wioska zalana jest jednakowością benzynowych stacji, wyposażona w identyczne metki, stroje, fryzury, kałasznikowy i cienie do prawego oka.
Od Alaski po Madagaskar ciągną się bezmiary McDonaldów, nadruki na tiszertach i podróby Armaniego z Chin. Od tajnych lodowców na pustyni Gobi po niewidoczne lasy deszczowe Islandii, mamy amerykańskie ciągoty za namiastkami luksusu. Odwieczną pogoń za mirażami dobrobytu.
A równocześnie brakuje nam elementarnej wiedzy o odrębnej umysłowości mieszkańców, o ich kulturze i złożonej historii krajów, które chcemy ugnieść po swojemu.
Tum się rozmarzył: ech, gdyby nie było matołkowatego postępu! Do Australii jechało by się z pół roku, a z powrotem, to ze dwa. O Putinach, Stalinach i pomniejszych kutasach nie byłoby wzmianek. Gdyby nie trapiły nas informacyjne chaosy i natłoki bezsensownych wrażeń, nie dręczyło powierzchowne rozumienie świata, szybka nuda i łatwa dekoncentracja, ta niemożność skupienia uwagi na czymś istotniejszym, niż czteroliterowa Marynia, gdyby nie doskwierała nam narzucona pogoń za coraz to nowszymi zbędnościami, jaki piękny by był to świat!
Marek Jastrząb
Pisarz
Debiutował w 1971 roku na łamach „Faktów i Myśli”. Drukował także w wielu innych czasopismach swoje opowiadania, felietony, eseje, recenzje teatralne i oceny książek. Jego prozatorskie miniatury były wielokrotnie emitowane w Polskim Radiu w Bydgoszczy.
źródła obrazu
- jastrzab: BM
