Tag: Krzysztof Bielejewski

12.03.2026 Wieczór w Polsce ma czasem w sobie coś z teatralnej premiery w prowincjonalnym teatrze. Kurtyna jeszcze nie poszła w górę, publiczność już siedzi w fotelach, ktoś chrząka, ktoś poprawia marynarkę, a wszyscy wiedzą, że za chwilę wydarzy się coś wielkiego – albo przynajmniej coś bardzo głośnego. …

12.03.2026 Wczesne przedpołudnie w Toronto ma w sobie coś z powolnego otwierania ciężkich drzwi w starej bibliotece. Miasto nie budzi się gwałtownie, nie zrywa się jak student spóźniony na egzamin. Ono raczej podnosi powieki z godnością starego profesora, który wie, że świat i tak chwilę poczeka. Temperatura kręci …

10.03.2026 W Rotman School of Management dzień o piętnastej po południu ma swój własny rytuał. Kto pracował kiedyś na dobrej uczelni, ten zna tę godzinę. Zajęcia już się kończą, studenci znikają w bibliotekach, a profesorowie – jak starzy oficerowie po manewrach – schodzą do lobby …

07.03.2026 W lobby uczelnianym, tuż po lunchu, gdy kawa parowała w białych filiżankach, a my udawaliśmy, że te nasze rozmowy „o niczym” są jedynie przerywnikiem między zajęciami, zaczęło się coś, czego nie przewidziałby żaden scenariusz. Wszyscy zeszliśmy się jak zwykle, żeby poplotkować, trochę się polansować, trochę …

05.03.2026 Uciekłem dziś z pracy. Nie metaforycznie. Nie „w przenośni”. Normalnie: drzwi, klamka, korytarz, winda, parking. Jak człowiek, który słyszy z daleka dźwięk zbliżającej się katastrofy i nie ma ochoty sprawdzać, czy to na pewno jego stacja. Bo ja się dziś bałem ludzi. Nie tego, że mnie pobiją. Kanadyjczycy nawet …

04.03.2026 Siedzę późnym wieczorem na tarasie w East York. Noc jest spokojna jak sumienie księgowego w rajach podatkowych. Oddalona ulica prawie pusta, gdzieś daleko przejeżdża samochód, a nad ogrodami wiszą lampy, które w Kanadzie świecą tak uprzejmie, jakby przepraszały za to, że w ogóle istnieją. …

03.03.2026 Z samego rana, po przyjściu do pracy, pokrzepiony śniadaniem przygotowanym przez srogą Larysę, złapałem kawę i udałem się do uczelnianego lobby. Trzeba się pokazać wśród mądrych ludzi, uścisnąć kilka rąk, zamienić kilka zdań, dać się zobaczyć z filiżanką – najlepiej w półprofilu, …

03.03.2026 Są takie wieczory u mnie— a właściwie noce w Szwecji — kiedy człowiek odbiera telefon ze Sztokholmu i wie, że właśnie zaczyna się felieton. Bo jeśli dzwoni pani Elżbieta, to nie po to, żeby zapytać o pogodę albo polecić przepis na klopsiki. Pani Elżbieta mieszka w Szwecji od tylu lat, że zdążyła zobaczyć …