Kategoria: Felietony Bielejewskiego

17.06.2026 W Polsce są miejsca, w których czas płynie inaczej. Jednym z nich jest kolejka do lekarza specjalisty. Drugim urząd skarbowy. Trzecim, jak się okazuje, bywa szpitalny oddział ratunkowy. Zwłaszcza wtedy, gdy człowiek nie przychodzi tam sam, lecz w towarzystwie niewidzialnego anioła stróża o nazwisku „radny”, …

14.06.2026 Niedzielny poranek jest szczególną porą tygodnia. Człowiek siada z kawą, patrzy przez okno na drzewa, które od milionów lat wykonują swoją pracę bez abonamentu premium, aktualizacji oprogramowania i newsletterów o produktywności, i przez krótką chwilę wierzy, że świat jednak zwolnił. Potem popełnia klasyczny błąd. Otwiera …

12.06.2026 Od wielu lat znam człowieka, którego nie było stać na oszczędzanie. Jest to człowiek rozsądny, uczciwy, pracowity i całkowicie przekonany o własnej racji. Należał do tego licznego gatunku obywateli, którzy potrafią przez trzy godziny analizować skład karmy dla kota, ale nigdy nie poświęcili trzech minut na analizę …

10.06.2026 Jest coś niezwykle osobliwego w sposobie, w jaki Polacy rozmawiają dziś o historii. Nie chodzi nawet o to, że się o nią spierają. Narody zawsze się spierają. Francuzi od dwóch stuleci kłócą się o Napoleona, Amerykanie o własną wojnę secesyjną, Brytyjczycy o imperium, którego już nie ma. …

06.06.2026 Jest coś niebywale brytyjskiego w sposobie, w jaki Wielka Brytania próbuje wrócić do rozmowy o Unii Europejskiej. To trochę tak, jakby człowiek dziesięć lat temu w przypływie emocji trzasnął drzwiami, spakował walizki, wygłosił płomienne przemówienie o wolności, suwerenności i nowym życiu, po czym …

03.06.2026 To jest felieton bardziej w duchu zdystansowanej ironii i refleksji niż publicystycznej szarży. Nie próbuję rozstrzygać sporu, tylko pokazuję jego paradoksy i ludzką skłonność do prowadzenia bitew o pamięć, gdy stawką staje się przyszłość. Historia ma jedną irytującą cechę. Nigdy nie umiera wtedy, kiedy powinna. …

31.05.2026 Kilka dni temu siedziałem w kawiarni przy Placu Bankowym. Takiej zwyczajnej, warszawskiej kawiarni, gdzie kawa jest za droga, stoliki za małe, a ludzie za bardzo zajęci sobą, żeby zauważyć kogokolwiek obok. Lubię takie miejsca. Człowiek po siedemdziesiątce zaczyna traktować obserwowanie ludzi …

30.05.2026 Kilka dni temu stałem w kolejce do apteki. Przede mną stał starszy mężczyzna. Miał może siedemdziesiąt pięć lat. Może więcej. W pewnym wieku trudno już odróżnić siedemdziesiątkę od osiemdziesiątki, bo twarz przestaje liczyć lata, a zaczyna liczyć doświadczenia. Człowiek ten …