Kategoria: Rekomendacje

Właśnie dostałem książkę, napisaną przez przyjaciela, przetłumaczoną na język polski przez przyjaciółkę, wydaną po polsku przez innego przyjaciela i zadedykowaną mojej żonie i mnie oraz naszej kotce Hili. Z oczywistych względów nie będzie to recenzja krytyczna. Jerry A. Coyne jest biologiem, wybitnym specjalistą od specjacji, czyli rozchodzenia się …

26.06.2020 Książkę przeczytałem z opóźnieniem i tylko dlatego, że znajoma bardzo mnie do lektury namawiała. Próbowałem ją nawet kupić, ale od miesięcy nakład jest wyczerpany, ale lada dzień ma się pojawić w księgarniach dodruk. Na szczęście inny znajomy książkę już przeczytał i pożyczył mi swój egzemplarz. Przeczytałem jednym tchem. …

23.06.2020 Może to i nie najlepszy czas do promocji książek, jest końcówka kampanii wyborczej i wszyscy tylko o tym. Pamiętając o tym co wyżej chciałbym mimo wszystko gorąco polecić wydaną niedawno książkę Doroty Karaś i Marka Sterlingowa „Walentynowicz, Anna szuka raju”. Książkę wydało krakowskie wydawnictwo …

Czyli jak uwolnić się od klątwy dogmatyzmu Właśnie skończyłem lekturę książki prowokującej, i to nie tylko tytułem. Jej zawartość stawia na głowie wiele rzeczy, które do tej pory wydawały mi się dość spokojnie poukładane. Po lekturze Klątwy Parmenidesa widzę, że szereg spraw muszę ułożyć na nowo. Ale o tym …

31.05.2020 Na początek asekuracja. Nie jestem specjalistą od twórczości Stanisława Lema (1921-2006). Nigdy też nie rozczytywałem się w jego futurologicznych powieściach. A jednak przypadek sprawił, że odegrał w moim życiu ważną rolę, a jego twórczości zacząłem się przyglądać uważnie, gdyż on sam mnie do tego zachęcił. Jednak …

27.05.2020 Zapytałem lokalnego artystę, czym jest sztuka. Po krótkiej chwili namysłu powiedział, że jest to przedstawienie czegokolwiek w takiej formie, żeby wszystkie dziewuchy piszczały. Znam artystów, którymi ta definicja wstrząsnęłaby do głębi, ale zadałem pytanie kontrolne i zapytałem, czym jest nauka. Młody człowiek uśmiechnął …

26.05.2020 Moje pierwsze wspomnienie o Witoldzie Gombrowiczu łączy się z zachłanną lekturą jego Dzienników, wydanych przez paryską „Kulturę”. Byłem wtedy uczeniem trzeciej klasy LO w Lubaczowie, a więc był to pewnie rok 1972 lub 73. Dzięki szkolnej koleżance Marysi Wolańczyk dane mi było otrzeć …

24.05.2020 Moje wspomnienie pośmiertne (mój Boże, to już sześć lat!) o Tadeuszu Różewiczu zakończyłem tak: „Panie Tadeuszu, będziemy w naszych rozmowach o Panu pamiętać, Pańskie wiersze będą żywe na zawsze”. Trochę było w tym okolicznościowej egzaltacji (byłem do Poety bardzo przywiązany), ale tylko trochę. Z perspektywy lat …